மனிதநேயம் வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டிய ஒரு கொடூரமான உண்மை, பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த லிடியா கோர்டோ என்பவரின் வாக்குமூலம் மூலம் உலகிற்குத் தெரியவந்துள்ளது. தற்போது 62 வயதாகும் லிடியா, தனது எட்டு வயது முதல் சுமார் 28 ஆண்டுகள் தனது மாற்றாந்தந்தை ரேமண்ட் கௌர்டோவால் ஒரு பரணில் அடைத்து வைக்கப்பட்டு, சொல்லொணாத் துயரங்களுக்கு ஆளானார். 1971-ல் தொடங்கிய இந்த வன்கொடுமையின் போது, அவர் பாலியல் ரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும் சித்திரவதை செய்யப்பட்டார். பலமுறை அங்கிருந்து தப்பிக்க முயன்ற போதிலும், பிரெஞ்சு அதிகாரிகள் அவரைப் பாதுகாக்கத் தவறி, மீண்டும் மீண்டும் அந்தத் துன்புறுத்தியவரிடமே கொண்டு போய் ஒப்படைத்தது பெரும் அவலமாகும்.
லிடியாவின் துயரம் மாற்றாந்தந்தையோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. அவரது தாயும், பின்னர் வந்த சிற்றன்னை லூசியனும் கூட இந்தச் சித்திரவதைகளில் பங்கெடுத்தனர் அல்லது மௌன சாட்சிகளாக இருந்தனர். குழந்தையாக இருந்தபோது அவரது தாயால் கொதிக்கும் நீரில் தள்ளப்பட்ட லிடியா, மூன்றாம் நிலைத் தீக்காயங்களுக்கு உள்ளாகி பள்ளிக்குச் செல்லும் வாய்ப்பையும் இழந்தார். பின்னர் வந்த லூசியன், ரேமண்ட் செய்த பாலியல் அத்துமீறல்களை அறிந்திருந்தும், அதைத் தடுக்க முயலாமல் “இதைச் சமாளித்துக்கொண்டு போ” என்று அலட்சியமாகக் கூறியது லிடியாவை மனதளவில் வெகுவாகப் பாதித்தது. இத்தனை கொடுமைகளுக்கு மத்தியிலும், ரேமண்ட் மூலம் லிடியா ஆறு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தார்.
நீண்ட கால மௌனத்திற்குப் பிறகு, 2008-ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரியாவில் நடந்த ‘ஜோசப் ஃபிரிட்ஸ்ல்’ என்ற கொடூரமான வழக்கு (தன் மகளை 24 ஆண்டுகள் சிறை வைத்த சம்பவம்) வெளிவந்த பின்னரே, லிடியாவுக்குத் தனது கதையை உலகுக்குச் சொல்லும் தைரியம் கிடைத்தது. எலிசபெத் ஃபிரிட்ஸ்ல் அனுபவித்த அதே வலியைத் தானும் அனுபவித்ததாகக் கூறும் லிடியா, அவரோடு தனது உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார். அண்டை வீட்டார், ஆசிரியர்கள் மற்றும் சமூக நலத்துறையினர் என அனைவரும் கண்டும் காணாமல் இருந்ததே, இவ்வளவு பெரிய குற்றங்கள் பல தசாப்தங்களாகத் தொடரக் காரணமாக அமைந்தது என்று அவர் வேதனையுடன் குறிப்பிடுகிறார்.
இறுதியாக நீதிமன்றம் லிடியாவின் சிற்றன்னை லூசியனுக்கு நான்கு ஆண்டுகள் ஒத்திவைக்கப்பட்ட சிறைத் தண்டனை வழங்கியது. இருப்பினும், தனது வாழ்நாள் முழுவதும் அனுபவித்த சித்திரவதைகளுக்கு இந்தத் தண்டனை ஈடாகாது என்றும், உலகம் தனது துயரத்தைப் பெரும்பாலும் புறக்கணித்துவிட்டதாகவும் லிடியா கருதுகிறார். தற்போது பாரிஸுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் வசித்து வரும் அவர், தனது ஆறு குழந்தைகளையும் வளர்த்து வருகிறார். லிடியாவின் இந்த வாழ்நாள் போராட்டம், அதிகார வர்க்கத்தின் அலட்சியத்தையும், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சமூகம் அளிக்க வேண்டிய பாதுகாப்பின் தேவையையும் உரக்கச் சொல்கிறது.