சில தருணங்களும் காட்சிகளும் எந்தவித வார்த்தைகளும் இன்றியே நம் இதயத்தை ஆழமாகத் தொட்டுச் சென்றுவிடும். அப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சியில், குழந்தைகள் தங்கள் சிறிய மிதிவண்டிகளில் உற்சாகமாகக் சுற்றித் திரிகிறார்கள்; ஆனால், கைகள் இல்லாத ஒரு சிறுமி மட்டும் எல்லாவற்றையும் ஏக்கமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவளது மனத்திலும் ஒரு క్షணம், “எனக்கும் கைகள் இருந்திருந்தால் நானும் இந்த மிதிவண்டியை ஓட்டியிருப்பேனே!” என்ற ஏக்கம் கடந்து சென்றிருக்கக்கூடும்.
வாழ்க்கை அந்தச் சிறுமிக்குத் தேவையான எளிய மகிழ்ச்சிகளைக் கூட எளிதில் வழங்கிவிடவில்லை; இருப்பினும், அவளது முகத்தில் இருக்கும் அந்தப் புன்னகை இன்னும் அற்புதமாகவும் ஈர்ப்பாகவும் ஒளிர்கிறது. எத்தனையோ குறைகளோடும் தடைகளோடும் அவள் வாழ்ந்தாலும், அவளது அந்தச் சின்னஞ்சிறிய புன்னகை உலகத்திற்கே ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
https://twitter.com/SurajMaurya03/status/2092827431602422232/video/1
நாம் பெரும்பாலும் நமது அன்றாட வாழ்வில் வரும் சிறிய மற்றும் சாதாரணப் பிரச்சனைகளுக்காகவே அதிகம் வருத்தப்பட்டுக் கவலைப்படுகிறோம். ஆனால், சிந்தித்துப் பார்த்தால், நம்மிடம் இருக்கும் இந்தச் சாதாரண வாழ்க்கை மற்றும் வசதிகள் கூட வேறொருவரின் மிகப்பெரிய கனவாகவோ அல்லது எட்டாக் கனவாகவோ இருக்கலாம். எனவே, கடவுள் நமக்குத் தந்துள்ள எல்லாவற்றிற்கும் நன்றியுணர்வுடன் வாழப் பழக வேண்டும்.