தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி அமைக்கும் அரசியல் கட்சிகள் தங்களது அமைச்சரவையில் அனைத்து மாவட்டங்களுக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் வழங்குவதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு நீண்ட காலமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக, அரியலூர் மற்றும் மயிலாடுதுறை ஆகிய இரு மாவட்டங்களும் கடந்த 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தங்களுக்கு என்று அமைச்சரவையில் ஒரு நபரைக் கூட பிரதிநிதியாகப் பெறாமல் கடுமையான பிராந்தியப் புறக்கணிப்பை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. புதிய மாவட்டங்கள் பிரிக்கப்பட்ட பிறகும் கூட, இந்த மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு அமைச்சரவையில் வாய்ப்பு வழங்கப்படாதது அப்பகுதி மக்கள் மற்றும் அரசியல் விமர்சகர்கள் மத்தியில் பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
அமைச்சரவையில் ஒரு மாவட்டத்திற்குப் பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்காதபோது, அந்த மாவட்டத்தின் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு சார்ந்த திட்டங்கள் பெரும் தொய்வைச் சந்திக்கின்றன. அரியலூர் மற்றும் மயிலாடுதுறை மாவட்டங்களில் தீர்க்கப்படாமல் இருக்கும் விவசாயம் சார்ந்த பிரச்சினைகள், தொழில் துறை பின்தங்கிய நிலை மற்றும் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு போன்றவற்றிற்கு அழுத்தம் கொடுக்க தகுந்த அமைச்சர்கள் இல்லாததே இத்தகைய தேக்க நிலைக்கு முக்கியக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால், மற்ற மாவட்டங்களுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்த இரு மாவட்டங்களும் வளர்ச்சிப் பாதையில் பின்தங்கியே காணப்படுகின்றன.
அரசியல் கட்சிகள் தேர்தல் நேரங்களில் வாக்குறுதிகளை அள்ளி வீசினாலும், ஆட்சியைப் பிடித்த பிறகு குறிப்பிட்ட பெரிய சமூகத்தினருக்கும், செல்வாக்கு மிக்க மாவட்டங்களுக்கும் மட்டுமே முக்கியப் பதவிகளை வாரி வழங்குகின்றன. இந்த சமச்சீரற்ற பிராந்தியப் பிரதிநிதித்துவக் கொள்கை, மக்களாட்சியின் சமத்துவத் தன்மைக்கு முரணாக அமைந்துள்ளது. வரும் காலங்களிலாவது அரியலூர், மயிலாடுதுறை போன்ற புறக்கணிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களின் குரல் தலைமைச் செயலகத்தில் ஒலிப்பதை உறுதி செய்யும் வகையில், அரசியல் கட்சிகள் தங்கள் அமைச்சரவை உருவாக்கத்தில் பிராந்திய சமநிலையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுத்து வருகிறது.