சிந்து நதி நீர் விவகாரத்தில் பாகிஸ்தானின் இரட்டை வேடத்தை சர்வதேச அரங்கில் இந்தியா மிகக் கடுமையாகச் சாடியுள்ளது. எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்குப் பாகிஸ்தான் தொடர்ந்து ஆதரவு அளித்து வரும் நிலையில், இனி அந்நாட்டுடன் தண்ணீர் பகிர்வு என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்பதை இந்தியா திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துள்ளது. ஐநா சபையில் உரையாற்றிய இந்தியாவின் நிரந்தரப் பிரதிநிதி ஹரீஷ் பர்வதனேனி, பாகிஸ்தான் தனது கொள்கைகளை மாற்றிக்கொள்ளாத வரை “ஜீரோ நீர், ஜீரோ பேச்சுவார்த்தை” என்ற கடுமையான நிலைப்பாட்டை இந்தியா பின்பற்றும் என்று அறிவித்துள்ளார். இது பாகிஸ்தானுக்கு விடுக்கப்பட்ட மிகத் தெளிவான ராஜதந்திர எச்சரிக்கையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த அதிரடி முடிவுக்குப் பின்னணியாக அண்மையில் பஹல்காமின் பைசரான் பள்ளத்தாக்கில் நடந்த கொடூரத் தாக்குதல் அமைந்துள்ளது. பாகிஸ்தான் ஆதரவு பயங்கரவாதிகள் 26 அப்பாவி இந்து சுற்றுலாப் பயணிகளைப் படுகொலை செய்ததைத் தொடர்ந்து, 65 ஆண்டுகால சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவை இந்தியா எடுத்தது. கடந்த காலங்களில் இந்தியா காட்டிய பொறுமையையும் பெருந்தன்மையையும் பாகிஸ்தான் பலவீனமாகக் கருதிவிட்டதாகவும், இனி இந்தியர்களின் உயிர் காக்க இத்தகைய கடுமையான பொருளாதார மற்றும் இயற்கை வள ரீதியிலான தடைகள் அவசியம் என்றும் இந்தியா வாதிடுகிறது.
லஷ்கர்-இ-தொய்பா மற்றும் பாகிஸ்தானின் ஐஎஸ்ஐ உளவு அமைப்பின் நேரடி வழிகாட்டுதலில் தான் பஹல்காம் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது என்பதை இந்திய உளவுத்துறை ஆதாரங்களுடன் நிரூபித்துள்ளது. ஒப்பந்தங்களின் புனிதத்தன்மை பற்றிப் பேசும் பாகிஸ்தான், முதலில் மனித உயிர்களின் புனிதத்தன்மையை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என இந்தியா வலியுறுத்தியுள்ளது. பயங்கரவாதத்தை அரசு கொள்கையாக வைத்திருக்கும் ஒரு நாட்டுடன், நல்லெண்ணத்தின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட நீர் ஒப்பந்தத்தைத் தொடர முடியாது என்பதில் இந்தியா உறுதியாக உள்ளது.
இந்தியா எடுத்துள்ள இந்த முடிவு பாகிஸ்தானின் விவசாயம் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ராணுவ நடவடிக்கைகளை விடவும், இத்தகைய நீர் மேலாண்மை சார்ந்த கட்டுப்பாடுகள் பாகிஸ்தானுக்குப் பெரும் நெருக்கடியைக் கொடுக்கும். பயங்கரவாதத்தை நிபந்தனையின்றி கைவிடும் வரை இந்தியாவிலிருந்து ஒரு சொட்டு நீர் கூட கிடைக்காது என்ற இந்தியாவின் தெளிவான செய்தி, சர்வதேச சமூகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளதுடன் பாகிஸ்தானைத் தனிமைப்படுத்தியுள்ளது.