அப்பா தன் ஆசைகளையும் தேவைகளையும் உங்களுக்காகத் தியாகம் செய்து, தன் வாழ்க்கையையே உங்களின் எதிர்காலத்திற்காக அர்ப்பணித்திருப்பதை அந்த பட்ஜெட் டைரி உங்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கும். உங்கள் கல்விக்கட்டணம், குடும்பச் செலவுகள் மற்றும் எதிர்காலப் பாதுகாப்பிற்காக அவர் ஒவ்வொரு ரூபாயையும் எவ்வாறு சிறுகச் சிறுகச் சேமித்தார் என்பதும், தன் சொந்தச் செலவுகளைக் குறைத்துக் கொண்டு உங்களுக்காக வாழ்ந்தார் என்பதும் அந்தப் பக்கங்களில் தெளிவாகத் தெரிந்திருக்கும்.
அவர் “கஞ்சத்தனமாக” நடந்துகொள்ளவில்லை; மாறாக, தன் பிள்ளையின் கஷ்டப்பட்டுச் சம்பாதித்த முதல் சம்பளப் பணத்தை வீணடிக்கக் கூடாது என்ற ஆழ்ந்த அன்பும் பொறுப்புணர்ச்சியுமே அவரை அப்படிப் பேச வைத்திருக்கிறது. தன் கிழிந்த காலணியை விட, உங்கள் எதிர்காலமும் மகிழ்ச்சியுமே அவருக்கு எப்போதும் முதன்மையாக இருந்திருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும்போது கோபம் மறைந்து, அவர் மீது அளவற்ற மரியாதையும் அன்பும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.
அந்தத் தருணத்தில், அந்தச் ஷூவைக் கடைசி வரை திரும்பக் கொடுக்காமல், “இது உங்கள் தியாகத்திற்கு நான் தரும் சிறிய பரிசுப்பா” என்று சொல்லி அவரை அணிய வைப்பதே அந்தத் தந்தைக்கு நீங்கள் தரும் மிகச்சிறந்த கௌரவமாக இருக்கும். பெற்றோர் நமக்காகச் செய்த தியாகங்களை உணர்ந்து அவர்களைக் கொண்டாடும் தருணமே ஒரு பிள்ளையின் உண்மையான வளர்ச்சியாகும்.