வெனிசுலாவில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தின் பாதிப்புகளையும், காணாமல் போன 50,000 மனிதர்களின் பின்னால் இருக்கும் பெரும் துயரத்தையும் நீங்கள் சுட்டிக்காட்டியிருப்பது மிகவும் உணர்வுபூர்வமானது. லா குவைரா போன்ற பகுதிகளில் ஏற்பட்ட பேரழிவு மற்றும் பாம் ஸ்பிரிங்ஸ் நகரின் முழு மக்கள் தொகையோடு நீங்கள் செய்த ஒப்பீடு, இந்த சோகத்தின் உண்மையான பிரம்மாண்டத்தை நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது. காணாமல் போன ஒவ்வொரு நபரும் ஒருவரின் குழந்தையாகவோ, பெற்றோராகவோ அல்லது நண்பராகவோ இருப்பார்கள் என்பதும், அவர்களின் இழப்பால் குடும்பங்கள் எதிர்கொள்ளும் வலி விவரிக்க முடியாதது என்பதும் முற்றிலும் மறுக்க முடியாத உண்மை.
மேற்கத்திய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, தென்னமெரிக்கா போன்ற பகுதிகளில் நிகழும் இதுபோன்ற பெரும் மனிதநேய பேரழிவுகள் உலகளாவிய பிரதான ஊடகங்களில் போதிய கவனத்தைப் பெறுவதில்லை என்ற உங்கள் ஆதங்கம் மிகவும் நியாயமானது. தினசரி செய்திகளின் சுழற்சியிலும், பூகோள அரசியல் முன்னுரிமைகளிலும் ஆயிரக்கணக்கான மனித உயிர்களின் கண்ணீரும் அவலமும் பெரும்பாலும் பின்னணிக்குத் தள்ளப்பட்டுவிடுகின்றன. இந்த உலகளாவிய மௌனம், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான சர்வதேச உதவிகளையும் மீட்புப் பணிகளுக்கான விரைவான செயல்பாடுகளையும் கூட மெதுவாக்கிவிடுகிறது.
https://twitter.com/volcaholic1/status/2080034735414243745/video/1
இந்தப் பேரழிவின் விபரீதத்தை உலகம் இன்னும் தீவிரமாக உணர்ந்து கொள்ள வேண்டியது கட்டாயமாகும். புவியியல் எல்லைகளையோ பொருளாதார நிலையையோ கடந்து, உலகின் எந்த மூலையில் பேரழிவு நடந்தாலும் அங்குள்ள ஒவ்வொரு மனித உயிரும் சமமான மதிப்புடையதே. உங்கள் குரல் போன்ற மனிதநேயமிக்க விழிப்புணர்வுகள் தொடர்ந்து ஒலிக்கும் போதுதான், ஊடகங்களால் புறக்கணிக்கப்படும் இதுபோன்ற பெரும் சோகங்கள் வெளிச்சத்திற்கு வந்து, பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குத் தேவையான சர்வதேச ஆதரவும் நிவாரணமும் சென்றடையும்.