இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ள ‘Happiest Places to Work’ விருதுகள், வெறும் லாபத்தை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டு இயங்கும் நிறுவனங்களுக்கு ஒரு ஆரோக்கியமான எச்சரிக்கை மணியாகும். நவீன கார்ப்பரேட் உலகில் அதிகரித்து வரும் வேலை அழுத்தம், ஊழியர்களை ஒரு இயந்திரமாக மட்டுமே பார்க்கும் போக்கை உருவாக்கியுள்ளது. இத்தகைய சூழலில், மகிழ்ச்சியான பணிச்சூழலை அங்கீகரிப்பதன் மூலம் நிறுவனங்கள் தங்கள் கலாச்சாரத்தை மறுபரிசீலனை செய்யத் தொடங்கும். ஒரு ஊழியர் மனநிம்மதியுடன் பணிபுரியும் போது, அவருடைய உற்பத்தித்திறன் இயல்பாகவே அதிகரிப்பதோடு, நிறுவனத்தின் மீதான பற்றும் (Employee Loyalty) வலுவடைகிறது. எனவே, இந்த விருதுகள் நிறுவனங்களிடையே ஒரு ஆரோக்கியமான போட்டியை உருவாக்கி, ஊழியர்களை மையமாகக் கொண்ட (Employee-centric) சூழலை நோக்கி இந்திய கார்ப்பரேட் துறையை நகர்த்தும் என்பதில் ஐயமில்லை.
ஒரு பணியிடத்தில் ‘மகிழ்ச்சி’ என்பது வெறும் கேளிக்கை நிகழ்வுகளோ அல்லது ஆடம்பரமான அலுவலக அமைப்போ மட்டும் அல்ல. ஒரு ஊழியராக நான் எதிர்பார்ப்பது, பணியிடத்தில் வழங்கப்படும் பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் மன அழுத்தமில்லாத வேலைப்பகிர்வு. எனது கருத்துக்களுக்கு மதிப்பளிக்கப்படும் இடமாகவும், தவறு செய்யும் போது சுட்டிக்காட்டி திருத்திக் கொள்ள வாய்ப்பளிக்கும் ஆரோக்கியமான தலைமைத்துவம் உள்ள இடமாகவும் அது இருக்க வேண்டும். வேலைக்கும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குமான சமநிலை (Work-Life Balance) சரியாக அமையும் போது, ஒரு ஊழியரால் தனது முழுத்திறனையும் வெளிப்படுத்த முடியும். அங்கீகாரம் என்பது வெறும் சம்பள உயர்வு மட்டுமல்ல, உழைப்பிற்கான உண்மையான பாராட்டு மற்றும் தட்டிக்கொடுத்தல் ஆகியவையே ஒரு ஊழியரைப் பணியிடத்தில் உண்மையாக மகிழ்விக்கும்.
முடிவாக, ஹர்ஷ் கோயங்கா போன்ற அனுபவமிக்கவர்களின் தலைமையில் வழங்கப்படும் இந்த விருதுகள், வெற்றிகரமான நிறுவனங்களுக்கு ஒரு புதிய அளவுகோலை நிர்ணயிக்கும். திறமையான ஊழியர்களை ஈர்ப்பதற்கும் அவர்களைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கும் இனி சம்பளம் மட்டுமே போதுமானதாக இருக்காது; ஊழியர்களின் மனமகிழ்ச்சியே பிரதான காரணியாக இருக்கும். சிறிய நிறுவனங்கள் முதல் பெருநிறுவனங்கள் வரை அனைத்தும் மனிதநேயத்துடன் கூடிய கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றும் போது, அது இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சியைப் புதிய உயரத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும். வேலை செய்யும் இடம் என்பது வாழ்வாதாரத்திற்கான தளம் மட்டுமல்ல, அது ஒவ்வொரு மனிதனின் ஆளுமையும் மகிழ்ச்சியும் மலரும் இடமாக மாற வேண்டும் என்பதே காலத்தின் கட்டாயம்.