தமிழர் திருநாளாம் பொங்கல் பண்டிகையின் தொடக்கமாக அமையும் போகிப் பண்டிகை, “பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலும்” என்ற உயரிய தத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மார்கழி மாதத்தின் கடைசி நாளில் கொண்டாடப்படும் இப்பண்டிகை, அறுவடைத் திருநாளை வரவேற்கும் ஆயத்தப் பணியாகக் கருதப்படுகிறது. அன்று மக்கள் தங்கள் வீடுகளைச் சுத்தம் செய்து, தேவையற்ற மற்றும் பழைய பொருட்களை அகற்றித் தீயிட்டு எரிப்பது காலம் காலமாகத் தொடரும் மரபாகும். இது வீட்டைத் தூய்மைப்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், புதிய தொடக்கத்திற்கான ஒரு குறியீடாகவும் அமைகிறது.
போகிப் பண்டிகையன்று பழைய பொருட்களை எரிப்பதன் பின்னணியில் ஆழமான ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் காரணங்கள் உள்ளன. வீட்டில் தேங்கிக் கிடக்கும் பயனற்ற பொருட்கள் எதிர்மறை ஆற்றலை உருவாக்கும் என்பதால், அவற்றை அழிப்பதன் மூலம் நேர்மறை ஆற்றல் பெருகும் என்பது நம்பிக்கை. மேலும், இது புறப் பொருட்களை எரிப்பது மட்டுமல்லாமல், மனித மனதிற்குள் இருக்கும் தேவையற்ற கசப்புகள், தீய எண்ணங்கள் மற்றும் ஆணவம் போன்றவற்றை அகற்றி, மனதைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்பதையும் உணர்த்துகிறது.
மழை மற்றும் விவசாயத்திற்கு அடிப்படையான இந்திர பகவானுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாகவும் போகிப் பண்டிகை கொண்டாடப்படுகிறது. சங்க காலத்தில் இதனை ‘இந்திர விழா’ என்று அழைத்தனர். இந்நாளில் முன்னோர்களை வழிபடும் வழக்கமும் உள்ளது. பித்ருக்களுக்குப் பிடித்த உணவுகள், புத்தாடைகள் மற்றும் மங்கலப் பொருட்களைப் படைத்து வணங்குவதன் மூலம் அவர்களின் ஆசிகளைப் பெற்று, தை மாதப் பிறப்பை மங்கலமாகத் தொடங்க மக்கள் விரும்புகின்றனர்.
வீட்டின் நிலைகளுக்கு மஞ்சள் பூசி, தோரணங்கள் கட்டி, வண்ணக் கோலமிட்டு பொங்கல் பண்டிகையை வரவேற்கத் தயாராகும் போகி, ஒரு புத்துணர்ச்சியான மனநிலையைத் தருகிறது. போகி அன்று சமைக்கப்படும் வடை, பாயாசம் போன்ற உணவுகள் சுவையோடு மகிழ்ச்சியையும் பகிர்கின்றன. இவ்வாறு, பழைய கழிவுகளை நீக்கி, தூய்மையையும் நற்பண்புகளையும் தழுவிக்கொள்ளும் ஒரு உன்னத நாளாகப் போகிப் பண்டிகை தமிழ் மக்களின் வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்துள்ளது.