விருதுநகர் மாவட்டம் காரியாபட்டி அருகே உள்ள கல்குறிச்சியில் அரங்கேறியுள்ள இந்த கொடூரச் சம்பவம், ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தையும் உலுக்கியுள்ளது. 21 வயதே ஆன வர்ஷா என்ற பெண்ணிற்கு, அவரது சொந்த மாமன் மகனான 32 வயது யுவராஜாவுடன் குடும்பத்தினரால் திருமணம் நிச்சயம் செய்யப்பட்டுள்ளது. சொந்த பந்தத்திற்குள் நடக்கும் திருமணம் என்ற மகிழ்ச்சியில் உறவினர்கள் இருந்தபோதிலும், தனக்கும் மணமகனுக்கும் இடையே உள்ள 11 வருட வயது வித்தியாசத்தின் காரணமாக இந்த திருமணத்தில் தனக்கு விருப்பமில்லை என்பதை வர்ஷா தனது பெற்றோரிடம் உறுதியாகத் தெரிவித்துள்ளார். ஆனால், பிள்ளையின் தயக்கத்தையும் மன ஓட்டத்தையும் புரிந்து கொள்ளத் தவறிய குடும்பத்தாரின் பிடிவாதமே, இன்று ஒரு பெரும் துயரத்திற்குப் பாதையமைத்துக் கொடுத்துள்ளது.
தன்னைத் திருமணம் செய்ய மறுக்கிறார் என்ற ஆத்திரத்தில், வீட்டின் முன்னே துணி துவைத்துக் கொண்டிருந்த வர்ஷாவை யுவராஜா அரிவாளால் சரமாரியாக வெட்டியுள்ளார். இந்த கொடூரத்தைக் கண்டு பதறியடித்து ஓடிவந்து, தன் மகளைக் காப்பாற்ற முயன்ற தாய் விநாயகஜோதியையும் அந்த நபர் இரக்கமின்றி வெட்டிச் சாய்த்துள்ளார். இதில் விநாயகஜோதி சம்பவ இடத்திலேயே ரத்த வெள்ளத்தில் துடிதுடித்து பரிதாபமாக உயிரிழந்தார். உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் மீட்கப்பட்ட வர்ஷா, தற்போது விருதுநகர் அரசு மருத்துவமனையில் தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட்டு, மரணப் போராட்டத்தை எதிர்கொண்டு வருகிறார். குற்றத்தைச் செய்த யுவராஜா பின்னர் காவல் நிலையத்தில் சரணடைந்துள்ளார்.
பரஸ்பர புரிதலும், ஒருவரையொருவர் விட்டுக் கொடுக்கும் தன்மையும் இருந்தால் மட்டுமே எந்தவொரு திருமண பந்தமும் வெற்றிகரமாக அமைய முடியும். ஆனால், வர்ஷாவின் விருப்பமின்மையையும், வயது வித்தியாசத்தால் அவருக்கு இருந்த தயக்கத்தையும் அலட்சியப்படுத்திய பெற்றோர், தங்களின் சொந்த பந்த கௌரவத்திற்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளனர். “என் திருமண வாழ்க்கையிலும் சில தவறுகள் நடந்துள்ளன” என்று அண்மையில் நடிகர் விஷ்ணு விஷால் கூட தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை குறித்து உருக்கமாகப் பேசியிருந்தது இங்கு நினைவுகூரத்தக்கது. திருமண பந்தத்தில் இணையும் தம்பதியரின் மன ஒற்றுமை எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இத்தகைய சம்பவங்கள் நமக்குத் தொடர்ந்து உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கின்றன.
இறுதியாக, உறவுகளின் கட்டாயத்தினாலும், குடும்பப் பெருமைக்காகவும் பிள்ளைகளின் விருப்பத்திற்கு மாறாக நடத்தப்படும் திருமணங்கள் பல நேரங்களில் இது போன்ற ரத்தக் கறையுடன்தான் முடிகின்றன என்பது வேதனையான நிதர்சனம். பிள்ளைகளின் எதிர்காலமும் அவர்களின் மகிழ்ச்சியும்தான் ஒரு குடும்பத்தின் உண்மையான கௌரவமே தவிர, சமூகத்திற்காகச் செய்யப்படும் போலி ஆடம்பரங்கள் அல்ல. பெற்றோர்கள் தங்களின் பிடிவாதத்தைக் கைவிட்டு, பிள்ளைகளின் உணர்வுகளுக்கும் அவர்களின் விருப்பத்திற்கும் மதிப்பளிக்கக் கற்றுக்கொள்ளாதவரை, காரியாபட்டியில் நடந்தது போன்ற நெஞ்சை உலுக்கும் கொடூரச் சம்பவங்களைத் தடுத்து நிறுத்துவது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகவே இருக்கும்.