வழக்கமாகக் காவல்துறையைக் கண்டாலே வாகன ஓட்டிகள் அஞ்சி நடுங்குவதும், சந்துகளுக்குள் வண்டியைத் திருப்புவதும் தான் அன்றாடக் காட்சி. ஆனால் இங்கே, காவலர்களே பதறிப்போய் கைகளை ஆட்டி “இங்கே வராதே, திரும்பிப் போ!” என்று சைகை செய்தும் அந்த நபர் சிறிதும் அச்சப்படாமல் நேராக அவர்களை நோக்கியே விரைந்தார். அவரது முகத்தில் எந்தவொரு குற்ற உணர்ச்சியோ பதற்றமோ இல்லை; மாறாக, எதையோ உணர்த்தும் ஒரு தீர்க்கமான அமைதி மட்டுமே இருந்தது.
ஸ்கூட்டரை அவர்களின் மிக அருகில் கொண்டு வந்து நிறுத்தியதும், சீருடையில் நின்றவர்கள் என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற திகைப்போடு பின்வாங்கினர். ஆனால் அவர் தன் வண்டியிலிருந்து இறங்கி, “சார், முன்னாடி ஒரு பெரிய விபத்து நடந்து வழி அடைபட்டிருக்கு, அதனால தான் உங்ககிட்ட தகவல் சொல்ல வேகமா வந்தேன்” என்று கூறியபோதுதான் காவலர்களின் பதற்றம் தணிந்தது. தங்களை எதிரியாகக் கருதாமல், முதல் ஆளாகத் தேடி வந்து உதவிக்கரம் நீட்டிய அந்த எளிய மனிதரின் துணிச்சலையும் விவேகத்தையும் கண்டு அவர்கள் வியந்து பாராட்டினர்.