இந்திய ஊழியர்கள் என்றாலே கடின உழைப்பு, விசுவாசம் மற்றும் நிறுவனத்திற்காகத் தன் தனிப்பட்ட நேரத்தையும் தியாகம் செய்யும் குணம் கொண்டவர்கள் என்ற பிம்பம் உலகளவில் உள்ளது. அமெரிக்கா போன்ற வளர்ந்த நாடுகளின் ஊழியர்கள் தங்களின் பணி நேரம் முடிந்தவுடன் வேலையை அப்படியே நிறுத்திவிட்டுச் சென்றுவிடும் வழக்கத்தைக் கொண்டவர்கள். ஆனால், இந்தியர்களோ குறைவான ஊதியமாக இருந்தாலும், கொடுத்த வேலையை முடிப்பதற்காகத் தங்களின் பணி நேரத்தைத் தாண்டியும் நள்ளிரவு வரை உழைப்பதைத் பெருமையாகக் கருதி வந்தனர். இந்த அர்ப்பணிப்பு உணர்வே உலகளாவிய நிறுவனங்கள் இந்தியர்களை அதிகம் வேலைக்கு அமர்த்துவதற்குக் முக்கியக் காரணமாகவும் அமைந்தது.
இருப்பினும், தற்போதைய ‘ஜென்-இ’ (Gen Z) தலைமுறை இளைஞர்களின் வருகையால் இந்த மரபுசார்ந்த மனநிலை வேகமாகக் கலந்து கரைந்து வருகிறது. இதற்குச் சான்றாக, சமீபத்தில் சஞ்சித் கோயல் என்ற இளைஞர் தனது லிங்க்ட்இன் (LinkedIn) பக்கத்தில் பகிர்ந்த ஒரு நிகழ்வு சமூக வலைதளங்களில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது. அலுவலக நேரம் முடிந்த பிறகு வந்த மேனேஜரின் அழைப்பை மறுத்த சஞ்சித், “வேலை நேரம் முடிந்துவிட்டது, இதுகுறித்த விஷயங்களை நாளை அலுவலக நேரத்தில் பேசுங்கள்” என்று திட்டவட்டமாகக் கூறியுள்ளார். மேலும், “மற்றவர்கள் அனைவரும் மீட்டிங்கில் இணைந்துவிட்டனர், நீங்கள் மட்டும்தான் வரவில்லை” என்று மேனேஜர் அழுத்தம் கொடுத்தபோதும், “நான் ஏன் அவர்களைப் போல (தன் சொந்த நேரத்தை இழந்து) இருக்க வேண்டும்?” என்று அவர் எழுப்பிய கேள்வி, கார்ப்பரேட் உலகில் நிலவி வரும் மேலதிகாரிகளின் ஆதிக்கப் போக்குக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அதிரடிப் பதிலடியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இந்தச் சம்பவம் வெறுமனே ஒரு தனிநபரின் கோபம் மட்டுமல்ல, இது ஒட்டுமொத்த இந்திய இளைஞர்களின் ‘வேலை-தனிப்பட்ட வாழ்க்கை சமநிலை’ (Work-Life Balance) குறித்த விழிப்புணர்வைக் காட்டுகிறது. நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்காகத் தங்களின் மனநலத்தையும், குடும்ப நேரத்தையும் பலியிடத் தற்போதைய இளைஞர்கள் தயாராக இல்லை என்பதை இது உணர்த்துகிறது. உழைப்புக்கு ஏற்ற ஊதியமும், உழைக்கும் நேரத்திற்கு மதிப்பும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் பிடிவாதமாக இருக்கும் இந்தத் தலைமுறை, அடிமைத்தனமான வேலைக் கலாச்சாரத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கத் தொடங்கியுள்ளது. நிறுவனங்களும் தங்களின் பழைய சிந்தனைகளை மாற்றிக்கொண்டு ஊழியர்களின் எல்லைகளை மதித்தால் மட்டுமே திறமையான இளைஞர்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்பதே தற்போதைய யதார்த்தம்.