மத்தியப் பிரதேசத்தின் ராய்சென் வனப்பகுதியில் நடந்த இந்தக் கொடூரச் சம்பவம், மனித மனசாட்சியை உலுக்கக் கூடியது. தன் மனைவியைக் கல்லால் அடித்துக் கொன்றுவிட்டு, இரண்டு வயதுக் குழந்தையை அடர்ந்த காட்டுக்குள் தனியாக விட்டுச் சென்ற ஒரு தந்தையின் செயல், வெறும் கொலை மட்டுமல்ல; அது ஒரு பிஞ்சு உயிரின் உலகத்தையே சிதைத்த செயலாகும். விடிசா மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அந்தச் சிறுவன், காட்டின் இருளிலும் வனவிலங்குகளின் சத்தத்திற்கும் இடையே, காலில் செருப்பு கூட இல்லாமல் தனது தாயைத் தேடி சுமார் 2 கிலோமீட்டர் தூரம் அலைந்துள்ளான். 20 மணி நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு அந்தச் சிறுவன் உயிருடன் மீட்கப்பட்டாலும், அந்த நீண்ட நேரத் தனிமையும் பயமும் அவனது பிஞ்சு மனதில் ஆறாத வடுக்களை ஏற்படுத்தியிருக்கும்.
அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், ஒரு குழந்தை தன் தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்படும்போது அதன் மூளையில் ஏற்படும் பாதிப்புகள் மிகக் கடுமையானவை. தாயின் அரவணைப்பு மற்றும் ஸ்பரிசம் ஒரு குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சிக்குக் காற்று மற்றும் நீரைப் போல அவசியமானது. தாயின் பிரிவு, குழந்தையின் உடலில் ‘கார்டிசோல்’ (Cortisol) போன்ற மன அழுத்த ஹார்மோன்களை அதீதமாக அதிகரிக்கச் செய்து, உடலையும் மனதையும் நிலைகுலையச் செய்யும். அந்தச் சிறுவன் அந்தக் காட்டில் அலைந்தபோது, பசியை விடவும் மேலாகத் தன் தாயின் பாதுகாப்பான அணைப்பையே தேடியிருப்பான். உணவை விட ஆறுதலையே உயிரினங்கள் முதலில் நாடுகின்றன என்பதை ஹாரி ஹார்லோவின் குரங்கு பரிசோதனைகள் நமக்கு முன்பே உணர்த்தியுள்ளன.
எதிர்வரும் மே 11-ம் தேதி உலகமே அன்னையர் தினத்தைக் கொண்டாடத் தயாராகி வரும் வேளையில், இந்தச் சிறுவனின் நிலை நம் இதயத்தைக் கனக்கச் செய்கிறது. உலகெங்கும் அன்னையர் தின வாழ்த்துகளும் பரிசுகளும் பகிரப்படும் போது, தன் தாயின் முகம் கூட நினைவில் இல்லாத நிலையில் இந்தச் சிறுவன் வளர வேண்டியிருக்கும். ஒரு தாயைக் கொல்வது என்பது வெறும் ஒரு உயிரைப் பறிப்பதல்ல; அக்குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த நம்பிக்கை, கனவு மற்றும் எதிர்காலத்தையே திருடுவதாகும். தாயின்றி வளரும் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் வாழ்நாள் கால மன அழுத்தமும், உறவுகளைப் பேணுவதில் ஏற்படும் சிக்கல்களும் அக்குழந்தையின் வாழ்வை நரகமாக்கக்கூடும் என்பதே கசப்பான உண்மை.