தமிழக அரசியலில் திராவிடக் கட்சிகளுக்கு மாற்றாக ஒரு வலுவான ‘மூன்றாவது அணி’ அமைய வேண்டும் என்ற வேல்முருகனின் அழைப்பு, கோட்பாட்டு ரீதியாகக் கவரும் யோசனையாகத் தோன்றினாலும் நடைமுறையில் பெரும் சவால்கள் நிறைந்ததாகும். மாநில வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளுக்காக ஒத்த கருத்துடைய தலைவர்கள் கைகோர்ப்பது வரவேற்புக்குரிய ஒன்று என்றாலும், தேர்தல் என்று வரும்போது நாம் தமிழர் கட்சியின் ‘தனித்துப் போட்டி’ கொள்கை, பாமகவின் கூட்டணி உத்திகள் மற்றும் புதிய தமிழகத்தின் அரசியல் தளங்கள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று முரண்படக்கூடியவை.
தேர்தல் நேரத்தில் தொகுதிப் பங்கீட்டிற்காகக் கூட்டணிக்குள் போராடுவதைத் தவிர்க்க இப்போதே ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற வேல்முருகனின் தொலைநோக்குப் பார்வை அரசியல் ரீதியாகச் சிந்திக்கும்படியாக இருந்தாலும், மாறுபட்ட சித்தாந்தங்கள் மற்றும் தலைவர்களின் தனிப்பட்ட பிம்பங்களைத் தாண்டி இந்தத் தலைவர்கள் தேர்தலுக்காக ஒரே குடையின் கீழ் திரள்வது என்பது அத்தனை சுலபமான காரியமல்ல என்பதே நிதர்சனம்.