நாற்பத்தேழு வயதுடைய விதவைப் பெண்ணான ரமாபாய் ரன்வீரின் வாழ்க்கை வறுமையும் போராட்டமும் நிறைந்த ஒரு கடினமான பாதையாகும். இவருக்கு இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர்; அவர்களில் ஒருவர் பி.எஸ்.சி படித்து வருகிறார், மற்றொருவர் காவல்துறைப் பணிக்குத் தயாராகி வருகிறார். மகள்களின் உயர்கல்விக் கட்டணத்தையும் குடும்பத்தின் அன்றாடச் செலவுகளையும் சமாளிப்பதற்காக, ரமாபாய் சமையலறையில் சமைக்கும் வேலையைச் செய்து இரவும் பகலும் அயராது உழைத்து வருகிறார்.
கடந்த ஆகஸ்ட் 30 அன்று நடைபெற்ற அம்ரித் ரன் மாரத்தான் போட்டியில் அவர் பங்கேற்ற விதம் அங்கிருந்த அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. முறையான விளையாட்டு காலணிகளோ அல்லது டிராக் சூட்டோ அணியாமல், தான் வழக்கமாக அணியும் புடவையுடனும் வெறுங்காலுடனும் அந்த மாரத்தான் பாதையில் அவர் ஓடினார். வசதி வாய்ப்புகள் இல்லாத நிலையிலும், தன் இலக்கை நோக்கி ஓட வேண்டும் என்ற அவரது உறுதி எதையும் தாங்கும் மனவலிமையை வெளிப்படுத்தியது.
ரமாபாயின் இந்த வெறுங்கால ஓட்டம் வெறும் விளையாட்டுப் போட்டிக்கானது மட்டுமல்ல; அது அவர் தன் வாழ்நாளில் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும், தன் மகள்களின் ஒளிமயமான எதிர்காலத்திற்காக அவர் நடத்தும் தொடர் போராட்டத்தையும் பிரதிபலிப்பதாக அமைந்தது. எந்தவித நவீன வசதிகளும் இன்றி, நம்பிக்கையை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு அவர் ஓடிய விதம், கடின உழைப்பால் எதையும் சாதிக்கலாம் என்ற உண்மையை உலகுக்கு உணர்த்தும் ஒரு உத்வேகக் கதையாக மாறியுள்ளது.