பாகிஸ்தான் தொடர்ந்து தூண்டிவிடும் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்குப் பதிலடி கொடுக்கும் வகையில், 1960-ம் ஆண்டு கையெழுத்தான சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்தை இந்தியா நிறுத்தி வைத்துள்ளது. கடந்த ஆண்டு ஏப்ரல் 22-ம் தேதி காஷ்மீரின் பஹல்காம் பகுதியில் 26 அப்பாவிப் பொதுமக்களைப் பலிவாங்கிய பயங்கரவாதத் தாக்குதலே இந்தியாவின் இந்தத் தீர்க்கமான முடிவுக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. “ரத்தமும் நீரும் ஒரே பாதையில் பயணிக்க முடியாது” என்ற இந்தியாவின் தெளிவான முழக்கம், பயங்கரவாதத்தை ஒருபுறம் வளர்த்துக்கொண்டு மறுபுறம் நதி நீரைப் பகிர்ந்துகொள்ள நினைக்கும் பாகிஸ்தானின் இரட்டை வேடத்தைச் சர்வதேச அரங்கில் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளது.
சர்வதேச அளவில் தன்னை ஒரு பாதிக்கப்பட்ட நாடாகக் காட்டிக்கொள்ளப் பாகிஸ்தான் தீவிரமாக முயன்று வருகிறது. லண்டனைச் சேர்ந்த ‘சதாம் ஹவுஸ்’ போன்ற சிந்தனைக் குழுக்கள் மற்றும் பாகிஸ்தானிய ஊடகங்களைப் பயன்படுத்தி, இந்த விவகாரத்தை ஒரு மனிதாபிமானப் பிரச்சினையாக மாற்ற அந்நாடு சதி செய்கிறது. நதி நீர் நிறுத்தப்பட்டால் தங்களது விவசாயிகளும் பொருளாதாரமும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் என உருக்கமான செய்திகளைப் பரப்பி, சர்வதேச அழுத்தத்தை இந்தியாவுக்கு எதிராகத் திருப்ப பாகிஸ்தான் முயற்சிக்கிறது. ஆனால், பயங்கரவாதத்தைத் தனது அரசு கொள்கையாகக் கொண்டுள்ள ஒரு நாட்டிற்கு இந்தியாவின் பெருந்தன்மை இனி நீடிக்காது என்பதில் மத்திய அரசு உறுதியாக உள்ளது.
ஐநா சபை வரை இந்தப் பிரதிபலிப்பு எதிரொலித்துள்ளது. இந்தியாவின் நிரந்தரப் பிரதிநிதி பி.ஹரிஷ், ஐநா மேடையில் பேசுகையில், மனித உயிர்களின் புனிதத்தைப் மதிக்காத பாகிஸ்தானுடன் நதி நீர் ஒப்பந்தத்தைப் பேணுவதில் அர்த்தமில்லை எனத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துள்ளார். இந்தியாவின் 80 சதவீத நீர் பகிர்வு என்பது ஒரு காலத்தில் காட்டப்பட்ட பெருந்தன்மை என்றும், பயங்கரவாதத்தை ஏற்றுமதி செய்யும் ஒரு நாடு அந்தப் பலனை எதிர்பார்க்க முடியாது என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். பாகிஸ்தானின் ‘விக்டிம் கார்டு’ (Victim Card) அரசியல், ஆதாரங்களுடன் கூடிய இந்தியாவின் வாதங்களுக்கு முன்னால் எடுபடாமல் போயுள்ளது.
இந்த நீர் நிறுத்த நடவடிக்கையால் பாகிஸ்தானின் விவசாயம், மின் உற்பத்தி மற்றும் சுமார் 10 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான பொருளாதாரம் பெரும் சரிவைச் சந்திக்கும் அபாயம் உருவாகியுள்ளது. குறிப்பாகக் கோடைக் காலம் நெருங்கும் நிலையில், நீர் நெருக்கடி அந்நாட்டிற்குப் பெரும் அரசியல் மற்றும் சமூக அழுத்தத்தை உருவாக்கும். பயங்கரவாதக் கட்டமைப்புகளை முழுமையாக அழித்து, ஆக்கப்பூர்வமான நடவடிக்கைகளை எடுக்காதவரை, பாகிஸ்தானுக்கான நீர் வழித்தடங்கள் திறக்கப்படாது என்ற இந்தியாவின் பிடிவாதம், ஒரு வலுவான தேசத்தின் பாதுகாப்புக் கொள்கையை உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.