“என் உயிரே போனாலும் பரவாயில்லை”…. அப்பாவுக்காக 17 வயது மகள் செய்த அந்த ஒரு தியாகம்…. டாக்டர்களே அழுத தருணம்…!

பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்காகத் தியாகம் செய்வது வழக்கம். ஆனால், கேரளாவைச் சேர்ந்த 17 வயது சிறுமி தேவநந்தா, தன் தந்தை பிரதீஷுக்காகச் செய்த தியாகம் இந்தியாவையே உலுக்கியுள்ளது. கல்லீரல் பாதிப்பால் உயிருக்குப் போராடிய தன் தந்தையைக் காப்பாற்ற, 18 வயது பூர்த்தியாகாத நிலையிலும் சட்டப் போராட்டம் நடத்தி, கேரள உயர்நீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அனுமதியைப் பெற்றுத் தன் கல்லீரலைத் தானமாக வழங்கினார். இதற்காகத் ஜிம்முக்குச் சென்று தன் உடலைத் தயார்படுத்திய அந்தச் சிறுமியின் வைராக்கியம், ஒரு மகளின் அன்பிற்குச் சான்றாக அமைந்தது.

இதேபோன்றதொரு நெகிழ்ச்சியான சம்பவம் கர்நாடகாவிலும் அரங்கேறியது. அஜ்ஜப்பா என்ற முதியவர் கல்லீரல் செயலிழப்பால் பாதிக்கப்பட்டபோது, அவரது மகள் பூர்விகா எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றித் தனது கல்லீரலின் ஒரு பகுதியைத் தானமாக வழங்க முன்வந்தார். பெங்களூருவில் நடந்த இந்தச் சிக்கலான அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின், மயக்கம் தெளிந்து பூர்விகா முதலில் கேட்ட வார்த்தை “என் அப்பா நலமாக இருக்கிறாரா?” என்பதுதான். அந்த ஒரு வார்த்தையில் பொதிந்திருந்த பாசம், அங்கிருந்த மருத்துவர்களையே நெகிழச் செய்தது.

மறுபுறம், ஒரு தந்தை தன் மகளுக்காகத் துடித்த கதையும் நம் கண்களைக் குளமாக்குகிறது. ஆந்திர மாநிலம் விஜயவாடாவைச் சேர்ந்த விவசாயி வீரராகவையா, சிறுநீரகக் கோளாறால் அவதிப்பட்ட தன் மகள் நாவ்யாஸ்ரீயைக் காப்பாற்றத் தனது ஒரு சிறுநீரகத்தைத் தானமாக வழங்கினார். அரசு மருத்துவமனையிலேயே நடந்த இந்தச் சவாலான அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு, தன் வலியைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் மகளின் நலம் குறித்து அவர் விசாரித்தது, ஒரு தந்தையின் ஈடு இணையற்ற அன்பைப் பறைசாற்றியது.

இந்த மூன்று சம்பவங்களும் வெவ்வேறு மாநிலங்களில் நடந்திருந்தாலும், இவற்றில் இழையோடும் ஒரே உணர்வு ‘உன்னதமான அன்பு’. கேரளச் சிறுமி தேவநந்தாவின் செயலைப் பாராட்டி, கொச்சியில் உள்ள அந்தத் தனியார் மருத்துவமனை அறுவை சிகிச்சைச் செலவு முழுவதையும் தள்ளுபடி செய்தது, மனிதநேயம் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது. சட்ட ரீதியான தடைகள், பண நெருக்கடி மற்றும் உடல் ரீதியான வலிகள் என அனைத்தையும் இந்த உறவுகள் தங்கள் பாசத்தினால் முறியடித்துள்ளனர்.

“பெற்ற மனம் பித்து” என்பார்கள், ஆனால் இந்த மகள்களின் தியாகத்தைப் பார்க்கும்போது “பிள்ளை மனம் தங்கம்” என்பது உண்மையாகிறது. மருத்துவ அறிவியலும், மனித உணர்வுகளும் கைகோர்க்கும் போது எத்தகைய இக்கட்டான சூழலிலும் உயிர்களைக் காக்க முடியும் என்பதற்கு இவர்களே உதாரணம். இவர்களின் இந்தப் பாசப் போராட்டம், வெறும் செய்தியாகக் கடந்து போகாமல், உறுப்பு தானத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் குடும்ப உறவுகளின் மேன்மையையும் உலகுக்கு உரக்கச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.