தமிழ் மாதங்களில் ஆடி மாதம் தனித்துவமான வழிபாட்டிற்குரிய மாதமாகக் கருதப்படுகிறது. இம்மாதத்தில் ஆடிப் பெருக்கு, ஆடி வெள்ளி, ஆடிப்பூரம் என அம்மன் வழிபாடுகள் கோலாகலமாகத் தமிழகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகின்றன. இறை வழிபாட்டிற்குரிய இந்த மாதத்தில், மக்கள் தங்கள் கவனம் சிதறாமல் ஆன்மிகத்தில் ஈடுபட வேண்டும் என்பதற்காகவே திருமணம், புதுமனை புகுவிழா, பூமி பூஜை போன்ற தனிப்பட்ட குடும்ப சுபநிகழ்ச்சிகள் தவிர்க்கப்படுகின்றன. மேலும், ஆடி மாதத்தில் பலத்த காற்றும், எதிர்பாராத மழையும் பெய்யக்கூடும் என்பதால், புதிய கட்டுமானப் பணிகளையோ அல்லது சுபநிகழ்வுகளையோ நடத்துவது நடைமுறைக்குச் சாத்தியமற்றதாகக் கருதப்பட்டு, விலக்கி வைக்கப்பட்டது.
இந்த மாதத்தில் புதுமணத் தம்பதியரைப் பிரித்து, மணமகளை அவரது தாய் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லும் வழக்கம் தொன்றுதொட்டு நிலவி வருகிறது. இதன் பின்னணியில் ஆழமானதொரு வாழ்வியல் மற்றும் மருத்துவக் காரணம் ஒளிந்துள்ளது. ஆடி மாதத்தில் (ஜூலை – ஆகஸ்ட்) ஒரு பெண் கருத்தரித்தால், அடுத்த பத்து மாதங்கள் கழித்து சித்திரை அல்லது வைகாசி (ஏப்ரல் – மே) மாதங்களில் பிரசவம் நிகழும். அக்காலகட்டம் கடுமையான கோடைகாலம் என்பதால், பிறக்கும் குழந்தைக்கும் பிரசவிக்கும் தாய்க்கும் வெப்பத்தின் தாக்கம் பெரும் உடல்நலக் குறைபாடுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். தாயையும் சேயையும் வெயிலின் கொடுமையிலிருந்து காக்கவே, நம் முன்னோர்கள் ஆடி மாதத்தில் புதுமணத் தம்பதியரைப் பிரித்து வைக்கும் முறையை வகுத்தனர்.
ஆன்மிகம் மற்றும் ஆரோக்கியம் மட்டுமன்றி, ஆடி மாதம் விவசாயத்தோடு நெருங்கிய தொடர்புடையது. “ஆடிப் பட்டம் தேடி விதை” என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, இது விவசாயிகள் தங்களின் வாழ்வாதாரமான விதைப்பைத் தொடங்கும் முதன்மையான காலமாகும். இக்காலத்தில் விவசாயிகள் தங்கள் உழைப்பை முழுமையாக விவசாயத்தில் செலுத்தவும், வளம் பெருக வேண்டி குலதெய்வ வழிபாடுகளைத் தடையின்றி மேற்கொள்ளவும் ஏதுவாக மற்ற சுபகாரியங்கள் தள்ளி வைக்கப்பட்டன. இவ்வாறு நம் முன்னோர்கள் வகுத்த ஆடியின் விலக்குகள் அனைத்தும் வெறும் மூடநம்பிக்கை அல்லாமல், மக்களின் ஆரோக்கியம், வாழ்வியல் சூழல் மற்றும் விவசாய மேலாண்மை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டவையே ஆகும்.