பிரசவம் என்பது ஒரு பெண்ணின் வாழ்வில் மிக முக்கியமான மற்றும் அற்புதமான நிகழ்வாகும். குழந்தை பிறக்கும் போது, அதனுடன் சேர்ந்து ‘பிளாசன்டா’ எனப்படும் நஞ்சுக்கொடியும் தாயின் உடலிலிருந்து வெளியேறுகிறது. கர்ப்ப காலத்தில் குழந்தைக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்கள், ஆக்சிஜன் ஆகியவற்றை வழங்கி, கழிவுகளை அகற்றும் ஒரு தற்காலிக உறுப்பாக இது செயல்படுகிறது. இருப்பினும், குழந்தை பிறந்தவுடன் இதன் வேலை முடிந்துவிடுவதால், இது உடலிலிருந்து முழுமையாக வெளியேற்றப்பட வேண்டும்.
மருத்துவ ரீதியாக, பிரசவத்திற்குப் பிறகு வெளியேறும் பிளாசன்டா ஒரு ஆபத்தான மருத்துவக் கழிவாக (Bio-medical waste) வகைப்படுத்தப்படுகிறது. ஏனெனில், இதில் தாயின் இரத்தம் மற்றும் உடல்திரவங்கள் அதிகளவில் ஒட்டியிருக்கும். பிரசவித்த சில நிமிடங்களிலேயே இந்த திசுக்கள் அழுகத் தொடங்குவதோடு, காற்றில் உள்ள பாக்டீரியாக்கள் மற்றும் நுண்ணுயிரிகள் இதில் மிக வேகமாகப் பெருகும். இதனால், இதனைச் சரியாகக் கையாளாவிட்டால், தீவிரமான தொற்று பாதிப்புகள் (Infections) ஏற்படும் அபாயம் அதிகம் உள்ளது.
எனவே, மருத்துவமனைகளில் பிளாசன்டாவை மிகக் கவனமாக, குறிப்பிட்ட விதிமுறைகளின்படி பாதுகாப்பான முறையில் அகற்றுவார்கள். சில கலாச்சாரங்களில் இதனைப் புதைக்கும் வழக்கம் இருந்தாலும், நவீன மருத்துவ உலகம் இதனைத் தொற்றுநோய்களைப் பரப்பக்கூடிய ஒரு உயிரியல் கழிவாகவே பார்க்கிறது. பிரசவ அறை மற்றும் மருத்துவமனை ஊழியர்களின் பாதுகாப்பு மட்டுமின்றி, ஒட்டுமொத்த பொது சுகாதாரத்தைப் பேணவும் இந்த மருத்துவக் கழிவை முறையாக அழிப்பது அவசியமாகும்.