இந்தச் சம்பவம் மூடநம்பிக்கையின் பிடியில் சிக்கி ஒரு பிஞ்சு உயிர் எவ்வாறு பறிபோகிறது என்பதற்குச் சாட்சியாக அமைந்துள்ளது. உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் அம்ரோஹா மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த தொழிலாளி மஹந்த் மற்றும் பாலா தேவி தம்பதியினரின் இளைய மகன் அமித், பண்ணையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது விஷப்பாம்பு கடித்தது. பாம்பு கடித்த தகவலை அமித் தனது குடும்பத்தாரிடம் மூன்று மணி நேரம் கழித்தே தெரிவித்துள்ளான். தகவல் தெரிந்தவுடனேயே அவனை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக, அவனது பெற்றோர் மாந்திரீகத்தையும் பழைய சடங்குகளையும் நம்பியதுதான் மிகப்பெரிய துரதிர்ஷ்டமாக மாறியது.
பாம்பு கடித்த சிறுவனை உடனடியாகச் சமூக சுகாதார மையத்திற்கு (CHC) கொண்டு செல்லாமல், சம்பல் பகுதியில் உள்ள மாந்திரீகர்களிடம் அவனது பெற்றோர் அழைத்துச் சென்றனர். அங்கு பல்வேறு பேயோட்டும் சடங்குகள் செய்யப்பட்டும் அமித்தின் உடல்நிலையில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படவில்லை. காலம் கடந்து பாம்பு விஷம் உடல் முழுவதும் பரவிய நிலையில், கங்கை நதி நீர் விஷத்தை முறியடிக்கும் என்ற கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கையில், அமித்தை ஒரு மரச்சட்டத்தில் கட்டி வெள்ளிக்கிழமை காலை 9 மணி முதல் சுமார் 12 மணி நேரம் ஆற்றில் மிதக்கவிட்டுள்ளனர். இந்தச் செயல் சிறுவனின் நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது.
உடல்நிலை மிகவும் கவலைக்கிடமான பிறகு, ஒரு பாரம்பரிய ஹக்கீமிடம் அமித்தை அழைத்துச் சென்றுள்ளனர். ஆனால், சிகிச்சை பலனின்றி சனிக்கிழமை மதியம் அந்தச் சிறுவன் உயிரிழந்தான். இவ்வளவு கொடுமைகள் நடந்தும் அமித்தின் தாய் பாலா தேவி தங்கள் செயலை நியாயப்படுத்தியது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. “எங்கள் முன்னோர்கள் செய்ததையே நாங்கள் செய்தோம், குழந்தையிடம் உயிர் மிச்சமில்லாதபோது மருத்துவர்கள் என்ன செய்ய முடியும்?” என்று அவர் கூறியது, சமூகத்தில் வேரூன்றியுள்ள அறியாமையின் ஆழத்தைக் காட்டுகிறது. முறையான மருத்துவ உதவி கிடைத்திருந்தால் காப்பாற்றப்பட்டிருக்க வேண்டிய ஒரு உயிர், குருட்டு நம்பிக்கையால் கங்கையில் கரைக்கப்பட்டுள்ளது.
ரஹ்ரா சமூக சுகாதார மையத்தின் பொறுப்பாளர் டாக்டர் ஷஷாங்க் சௌத்ரி கூறுகையில், அக்குடும்பத்தினர் சிறுவனை எந்தவொரு அரசு மருத்துவமனைக்கும் அழைத்து வரவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தினார். பாம்புக்கடி அல்லது விலங்குக்கடி ஏற்பட்டால் உடனடியாக அரசு மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று சுகாதாரப் பணியாளர்கள் தொடர்ந்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி வருகின்றனர். இருப்பினும், கல்வியறிவின்மையும் பழமைவாத சிந்தனைகளும் இன்னும் கிராமப்புறங்களில் உயிர்களைப் பலிவாங்குவது வேதனையளிக்கிறது. இந்தத் துயரச் சம்பவம், அறிவியல்பூர்வமான முதலுதவி மற்றும் மருத்துவ சிகிச்சையின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை உரக்கச் சொல்லியுள்ளது.