பாஜகவில் இருந்து அதிகாரப்பூர்வமாக விலகி, “சாமானியன்” என்ற புதிய முகமூடியோடு தன் அரசியல் பயணத்தைத் தனித்துப் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளார் அண்ணாமலை. டெல்லி தலைமையுடனான 18 மாத கால விரிசல், கூட்டணி முடிவுகளில் அதிருப்தி எனப் பல்வேறு காரணங்களால் உருவான இந்த அதிரடி முடிவு, தமிழக அரசியல் களத்தில் ஒரு புதிய புயலைக் கிளப்பியுள்ளது. ‘மோடியின் படைவீரன்’ என்ற தேசிய அடையாளத்தைத் துறந்து, திராவிடக் கட்சிகளுக்கும் தேசியக் கட்சிகளுக்கும் ஒருசேர சவால் விடுக்கத் துணிந்திருக்கும் அண்ணாமலையின் இந்த நகர்வு, தமிழகத்தின் பாரம்பரிய பிம்ப அரசியலை உடைக்குமா என்ற விவாதத்தை எரியூட்டியுள்ளது.
தமிழக அரசியல் வரலாறு எப்போதுமே எம்.ஜி.ஆர், கருணாநிதி, ஜெயலலிதா போன்ற தனிநபர் பிம்பங்களைச் சுற்றியே சுழன்று வந்துள்ளது. அண்ணாமலை பேசும் “நிரந்தர எம்.பி, நிரந்தர எம்.எல்.ஏ நிலையை உடைப்போம்” என்ற முழக்கம் இளைஞர்களை ஈர்த்தாலும், எதார்த்த அரசியல் என்பது வெறும் சித்தாந்தங்களால் மட்டுமே நகர்வது கிடையாது. சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் போன்ற மிகப்பெரிய மக்கள் பிம்பமே எதார்த்த அரசியல் சூழலைக் கண்டு பின்வாங்கிய வரலாறு நமக்குண்டு. எனவே, வலுவான அடிமட்டக் கட்டமைப்பு இல்லாமல், வெறும் சமூக ஊடகப் பரப்புரைகள் மூலமாக மட்டுமே இந்த பிம்ப அரசியலை அண்ணாமலையால் வீழ்த்திவிட முடியுமா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியே.
அவரது இயக்கம் தொடங்கப்பட்ட சில மணி நேரங்களிலேயே ஒரு லட்சம் உறுப்பினர்கள் இணைந்திருப்பது ஆரம்பக்கட்ட எழுச்சியைக் காட்டினாலும், வரவிருக்கும் உள்ளாட்சித் தேர்தல் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு போர்க்களமாகும். உள்ளாட்சித் தேர்தல் என்பது மாநிலத் தலைவர்களைப் பார்த்து வாக்களிக்கும் களம் அல்ல; அது கிராமம் கிராமமாக இருக்கும் உள்ளூர் முகங்களின் செல்வாக்கைப் பொறுத்தது. குறுகிய காலத்திற்குள் தமிழகத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் பூத் கமிட்டிகளையும், வலுவான உள்ளூர் கட்டமைப்பையும் உருவாக்குவது அண்ணாமலைக்கு இருக்கும் இமாலயச் சவாலாகும். எனவே, இந்தத் தேர்தல் அவருக்கு முழு வெற்றியைத் தராவிட்டாலும், அவரது புதிய கட்சியின் உண்மையான பலத்தை சோதிக்கும் பரீட்சைக் களமாக இருக்கும்.
தமிழகத்தில் பாஜகவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான இளைஞர் பட்டாளத்தையும், வாக்கு வங்கியையும் உருவாக்கிய அண்ணாமலையின் இந்த வெளியேற்றம் அக் கட்சிக்குப் பெருத்த நஷ்டமே என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். திராவிடக் கட்சிகளும், விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக் கழகமும் களத்தில் இருக்கும் வேளையில், தேசியக் கட்சியின் நிதி பலமும் டெல்லி மேலிட ஆதரவும் இல்லாமல் தனிப்பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது அண்ணாமலைக்கு மிகப்பெரிய ‘ரிஸ்க்’ தான். இருப்பினும், பாஜக லேபிளைக் கழற்றிவிட்டு ஒரு தனித்துவமான “தமிழ்நாட்டுத் தலைவராக” தன்னை முன்னிறுத்த அவர் விரும்புகிறார். “மாற்றம் ஒன்றே இலக்கு” என்ற அவரது முதிர்ச்சியான முழக்கம், தேர்தல் வெற்றியாக மாறுமா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.