தொழில்நுட்பத்தின் அசுர வளர்ச்சி மனித வாழ்வை எளிதாக்கியுள்ள அதே வேளையில், பழிவாங்கும் எண்ணம் கொண்டவர்களின் கைகளில் அது ஆபத்தான ஆயுதமாகவும் மாறிவிடுகிறது என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஒரு பெண் தனது திருமண முடிவைத் தன்னிச்சையாக எடுக்கும் உரிமையை மறுத்து, தொடர் அழைப்புகள் மூலம் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியதுடன், ரேபிடோ செயலியைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி 500-க்கும் மேற்பட்ட வாகனங்களை அவரது வீட்டிற்கு வரவழைத்தது அப்பட்டமான அத்துமீறலாகும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்து, போலி தேனிலவு மற்றும் கோத்ராய் படங்களை உருவாக்கி சமூக ஊடகங்களில் பரப்பியது அந்தப் பெண்ணின் கண்ணியத்திற்கும் தன்னாட்சிக்கும் விடுக்கப்பட்ட கடுமையான சவாலாகும். இத்தகைய செயல்கள் வெறும் தனிநபர் மோதலாகக் கடந்து செல்லப்படாமல், ஒரு பெண்ணின் தனியுரிமை மற்றும் பாதுகாப்பைப் பறிக்கும் தீவிரமான குற்றமாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.
இப்படியான டிஜிட்டல் பயங்கரவாத வழக்குகளில் சட்டம் மிகக் கடுமையான மற்றும் முன்மாதிரியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம் மற்றும் பாரதிய நியாய சன்ஹிதா ஆகியவற்றின் கீழ், பெண்களைக் குறிவைத்து நடத்தப்படும். இதுபோன்ற சைபர் பின்தொடர்தல் மற்றும் டீப்ஃபேக் குற்றங்களுக்கு ஜாமீனில் வெளிவர முடியாத சிறைத்தண்டனையும், மிக அதிகப்படியான அபராதமும் விதிக்கப்பட வேண்டும். மேலும், இதுபோன்ற குற்றங்களில் ஈடுபடுபவர்கள் எதிர்காலத்தில் எந்தவொரு பொது அல்லது தனியார் வேலைவாய்ப்பையும் பெற முடியாதவாறு கடுமையான பதிவுகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான், தொழில்நுட்பத்தின் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டு ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையோடு விளையாட நினைப்பவர்களுக்கு அது அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் பாடமாக அமையும்.