உத்தரப் பிரதேசத்தின் சீதாபூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த எளிய குடும்பத்துப் பெண் ஒருவர், உடல்நலிவுற்ற கணவரின் நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு, சொந்தமாக ஒரு எருமை மாடு வாங்கி வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தத் திட்டமிட்டார். இதற்காகக் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகத் தன் அன்றாடத் தேவைகளைச் சுருக்கிக்கொண்டு, சிறுகச் சிறுக ஒரு லட்சம் ரூபாயைத் திரட்டினார். வங்கி நடைமுறைகள் குறித்த அச்சத்தினாலும் அறியாமையினாலும் பணத்தை வங்கியில் செலுத்தாமல், வீட்டில் இருந்த ஒரு சாதாரண நெகிழிப் பாத்திரத்தில் மறைத்து வைத்திருந்தார்; பாதுகாப்பான இரும்புப் பெட்டியோ அல்லது அலமாரியோ வாங்குவதற்குக்கூட அவரிடம் வசதி இருக்கவில்லை.
ஆனால், அந்தப் பிளாஸ்டிக் பாத்திரத்தை எலிகள் கடித்துத் துளைத்ததில், உள்ளே இருந்த ரூபாய் நோட்டுகள் அனைத்தும் சிறு துண்டுகளாகக் கிழிந்து நாசமாகின. பல ஆண்டுகள் உழைத்துச் சேர்த்த உழைப்பில் வெறும் நான்கைந்து ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே மிஞ்சிய நிலையில், அப்பெண்ணின் நீண்ட நாள் கனவு சுக்குநூறாக உடைந்தது. போதிய நிதி விழிப்புணர்வும் அடிப்படைப் பாதுகாப்பும் இல்லாத விளிம்புநிலை மக்களின் ஏழ்மை, அவர்களின் பல ஆண்டு உழைப்பை எத்தகைய துயரத்திற்கு ஆளாக்குகிறது என்பதற்கு இந்தச் சோக நிகழ்வு ஒரு சான்றாக மாறியுள்ளது.