தாயை இழந்து தவிக்கும் ஒரு சிறிய குழந்தையின் நினைவுகளைக் கூட இரக்கமின்றிப் பறிக்கும் அளவுக்குச் மனிதர்களின் மனசாட்சி செத்துப்போயிருப்பது வேதனையளிக்கிறது. அந்த அண்ணன் தன் தம்பியின் துயரத்தைக் கண்டு துடிக்கும் போது, உலகத்தின் கொடூரம் எத்தகையது என்பது தெளிவாகிறது. தாயின் புகைப்படங்கள் மட்டுமே அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தைக்கு எஞ்சியிருந்த ஒரே ஆறுதல், அதையும் திருடிச் சென்ற மனிதர்களின் செயல் மன்னிக்க முடியாத ஒன்று.
தன் தாயின் நினைவுகள் கைநழுவிப் போன அதிர்ச்சியில், அந்தச் சிறுவன் நேராகத் தாயின் சமாதிக்கேச் சென்று கதறி அழுத காட்சி காண்போர் அனைவரையும் கண்ணீர் சிந்த வைக்கும். தனக்கு ஏற்பட்ட பெருந்துயரத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் யாரிடம் சொல்வதென்று தெரியாமல், அமைதியாக உறங்கும் தாயின் மடியைத் தேடிச் சென்று தன் பாரத்தை இறக்கி வைக்கத் துடித்த அந்த குழந்தையின் உள்ளம் எத்தனை காயப்பட்டிருக்கும்! ஆறுதல் கூறத் தாய் இல்லாத நிலையில், அந்த மண்ணறையே அவனுக்கு ஒரே புகலிடமாக மாறியுள்ளது.
இன்றைய உலகில் சுயநலமும் பேராசையும் மனிதர்களின் மனதை எந்த அளவிற்கு வன்மமாக மாற்றியிருக்கிறது என்பதற்கு இந்தச் சம்பவமே சான்று. பிறரின் உணர்வுகளுக்கோ, ஒரு குழந்தையின் தவிப்புக்கோ இங்கு மதிப்பு இல்லாமல் போய்விட்டது. பொருள் ஆசைக்காக ஒரு பிஞ்சுக் குழந்தையின் விலைமதிப்பற்ற நினைவுகளைப் பறித்த அந்த திருடர்களின் செயல், மனிதநேயம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டதோ என்ற அச்சத்தையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்துகிறது.