ஆறு ஆண்டுகள் வெளிநாட்டில் பணிபுரிந்த கணவன், யாருக்கும் தெரிவிக்காமல் திடீரென தாயகம் திரும்பினான். தன் மனைவியை ஆச்சரியப்படுத்த எண்ணிய அவன், நேரடியாக வீட்டிற்குச் செல்லாமல் ஒரு புதுமையான வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தான். மனைவி பணிபுரியும் மருத்துவமனைக்குச் சென்று, நோயாளி போல முகமூடி அணிந்து முன்அனுமதி பெற்று காத்திருந்தான்.
மருத்துவப் பரிசோதனைக்காக மனைவி அருகில் வந்தபோது, கணவன் தன் முகமூடியைக் கழற்றினான். சற்றும் எதிர்பாராத அந்தத் தருணத்தில், சில நொடிகள் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனாள் மனைவி. அங்கு நின்றிருப்பது தன் கணவன் தான் என்பதை உணர்ந்த கணமே, அவளால் தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
கண்களில் வழியும் ஆனந்தக் கண்ணீரோடு உடனடியாக எழுந்து ஓடிவந்து கணவனை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக் கொண்டாள். இருவரின் கண்களிலும் நீண்ட நாள் பிரிவின் வலியும், பிரிந்தவர் மீண்டும் இணைந்த பேரன்பும் பொங்கி வழிந்தது. சில நேரங்களில் அன்பின் மகிழ்ச்சியை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது; அது விழியோரக் கண்ணீரிலும் ஒரு சிறு அணைப்பிலும் மட்டுமே நிறைவடைகிறது.