பாகிஸ்தானின் நீண்டகால நண்பனாகவும், பொருளாதார நெருக்கடி காலங்களில் கைகொடுக்கும் ‘ஆபத்பாந்தவனாகவும்’ விளங்கிய ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE), தற்போது தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டுள்ளது. சுமார் ரூ. 28,000 கோடி ($3.45 பில்லியன்) கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த அமீரகம் கொடுத்த கடுமையான அழுத்தம், சர்வதேச அரங்கில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 2027-ஆம் ஆண்டு வரை கால அவகாசம் இருந்தபோதிலும், முன்கூட்டியே பணத்தை வசூலித்த அமீரகத்தின் இந்த நடவடிக்கை, இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவு சுமூகமாக இல்லை என்பதையே காட்டுகிறது. தன்னிடம் போதிய நிதி இல்லாத சூழலிலும், சவுதி அரேபியாவிடம் கடன் வாங்கி அமீரகத்தின் கடனை பாகிஸ்தான் அடைத்துள்ளது ஒரு முரணான சூழலாகும்.
இந்த மோதலுக்குப் பின்னால் வலுவான அரசியல் காரணங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக, மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் நிலவும் போர் பதற்றங்களுக்கு இடையே, ஈரான் விவகாரத்தில் பாகிஸ்தான் கடைப்பிடித்த மென்மையான போக்கு அமீரகத்திற்கு அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஈரான் மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு இடையே ஒரு நடுநிலையாளராக (Mediator) செயல்பட பாகிஸ்தான் முயன்றது, “எங்கள் பக்கம் நில்லுங்கள் அல்லது விலகி இருங்கள்” என்ற கொள்கையை உடைய அமீரகத்திற்கு எரிச்சலூட்டியுள்ளது. மேலும், சமீபகாலமாக எண்ணெய் கொள்கை மற்றும் ஏமன் போர் விவகாரங்களில் அமீரகத்திற்கும் சவுதி அரேபியாவிற்கும் இடையே பனிப்போர் நிலவி வரும் நிலையில், பாகிஸ்தான் சவுதியுடன் காட்டும் அதீத நெருக்கடியும் இந்த விரிசலுக்கு முக்கிய காரணமாகக் கருதப்படுகிறது.
இந்த மாற்றத்தில் இந்தியாவின் பங்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அமீரகம் இப்போது பாகிஸ்தானை விட இந்தியாவில் தனது பொருளாதார எதிர்காலத்தைக் காண்கிறது. 2026-இல் அமீரக அதிபரின் இந்திய வருகைக்குப் பிறகு, இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான வர்த்தகம் 100 பில்லியன் டாலர் என்ற இலக்கை எட்டியுள்ளது. அபுதாபி முதலீட்டு ஆணையம் இந்தியாவில் சுமார் 22 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்துள்ளது. பாகிஸ்தானை ஒரு நிதிச்சுமையாகவும், இந்தியாவை ஒரு லாபகரமான சந்தையாகவும் அமீரகம் பார்க்கத் தொடங்கியதே, பாகிஸ்தான் மீதான அதன் கறார் போக்கிற்கு அடிப்படையாகும்.
இறுதியாக, “பணம் கொடுத்தவன் எப்போதுமே முதலாளி தான்” என்ற யதார்த்தத்தை பாகிஸ்தான் இப்போது உணர்ந்துள்ளது. தனது பாதுகாப்பிற்காகவும் பொருளாதாரத்திற்காகவும் வளைகுடா நாடுகளைச் சார்ந்துள்ள பாகிஸ்தான், தற்போது அமீரகத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பி சவுதி அரேபியாவின் காலடியில் விழும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. மாறிவரும் சர்வதேச அரசியல் சூழலில், பழைய நட்பு நாடுகளை விடப் பொருளாதார லாபமும், நிலையான வெளியுறவுக் கொள்கையுமே நாடுகளை இணைக்கும் பாலமாக அமைகின்றன என்பதற்கு இந்தச் சம்பவமே சாட்சி.