கிராமவாசிகளின் இந்த முடிவு முற்றிலும் தவறானது மற்றும் நியாயமற்றது. ஒரு பொறுப்பற்ற இளைஞனை நல்வழிப்படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில், எந்தக் தவறும் செய்யாத, உழைத்து வாழும் ஒரு வயதான விதவை பெண்ணின் தலையில் கூடுதல் சுமையை ஏற்றியது சமூகத்தின் சுயநலத்தையே காட்டுகிறது. திருமணம் என்பது ஒரு நபரின் குணத்தையோ அல்லது சோம்பேறித்தனத்தையோ தானாக மாற்றும் மாயாஜாலம் அல்ல; அது பரஸ்பர புரிதலும் பொறுப்பும் சார்ந்த உறவாகும்.
இந்த முடிவால் கிராமவாசிகளின் எதிர்பார்ப்பு பொய்த்துப்போனதோடு, அந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கையே மேலும் சிரமத்திற்குள்ளாகியுள்ளது. இளைஞன் முன்பை விடப் பொறுப்பின்றி சுற்றித் திரியும் போது, அந்தப் பெண் தன் உழைப்பால் அவனுக்கும் உணவளிக்கும் கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார். சீர்திருத்தம் என்ற போர்வையில் ஒரு பெண்ணின் உழைப்பையும் அமைதியான வாழ்க்கையையும் சுரண்டுவது எந்த விதத்திலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.
ஒருவரை நல்வழிப்படுத்த அவர்களுக்கு உரிய ஆலோசனைகள், வேலைவாய்ப்பு அல்லது சுய ஒழுக்கப் பயிற்சிகளை அளித்திருக்க வேண்டும். அதை விடுத்து, திருமணம் செய்து வைத்தால் சரிஆகிவிடுவான் என்று எண்ணி, ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையை பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்தியது கிராமவாசிகளின் அறியாமையையும் தொலைநோக்கற்ற சிந்தனையையுமே வெளிப்படுத்துகிறது.