1981 ஆம் ஆண்டில், ஸ்வீடனைச் சேர்ந்த 24 வயதான தீயணைப்பு வீரர் லாஸே குஸ்டாவ்சன் கோதன்பர்க்கில் உள்ள எண்ணெய் துறைமுகத்தில் ஏற்பட்ட எரிவாயு கசிவைத் தடுக்கச் சென்றார். அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக 20 டன் புரோபேன் எரிவாயு திடீரென வெடித்துச் சிதறியது. இந்த கோர விபத்தில் அவரது நண்பர் லீஃப் உயிரிழந்தார். லாஸேயின் முகம், கைகள் மற்றும் காதுகள் உட்பட உடலின் 40 சதவீத பகுதி கடுமையாகப் பொசுங்கியது. மருத்துவர்களே அவரது பிழைப்பு கடினம் என்று கைவிட்ட நிலையில், அவர் இரண்டு மாதங்கள் கோமா நிலையில் இருந்தார். அந்த சமயத்தில் அவரது இதயம் தற்காலிகமாகச் செயலிழந்து மருத்துவ ரீதியாக அவர் மரணமடைந்தார்.
லாஸே தான் தற்காலிகமாக இறந்த அந்த சில நிமிடங்களில் ஒரு அற்புதமான ‘மரணத்திற்கு அருகிலான அனுபவத்தை’ உணர்ந்ததாகக் கூறுகிறார். அந்த நேரத்தில் சொர்க்கம் போன்ற ஒரு பேரமைதியும் நிம்மதியும் நிறைந்த இடத்தை அவர் கண்டதாகவும், பணம் அல்லது புகழை விட அன்பு, மற்றவர்கள் மீதான இரக்கம் மற்றும் உதவி செய்யும் மனப்பான்மையே வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தம் என்பதை அங்கு புரிந்துகொண்டதாகவும் விவரித்துள்ளார். மரணம் என்பது ஒரு முடிவல்ல, அது ஒரு புதிய அத்தியாயத்தின் தொடக்கம் என்பதை உணர்த்திய இந்த அனுபவம், அவரது வாழ்க்கைப் பார்வையையே முற்றிலும் மாற்றியமைத்தது.
இந்த கடுமையான விபத்தில் இருந்து மீண்டு வர அவருக்கு 6 ஆண்டுகள் ஆனது. அதன் பிறகு, அவர் மனந்தளராமல் மீண்டும் தீயணைப்புத் துறையிலேயே தன் பணியைத் தொடர்ந்தார். தற்போது சுமார் 70 வயதாகும் லாஸே, ஒரு சிறந்த உந்துதல் பேச்சாளராக மாறி உலகெங்கிலும் உள்ள மக்களுக்குத் தன் கதையின் மூலம் ஊக்கமளித்து வருகிறார். தன் முகத்தில் உள்ள தீக்காய தழும்புகளைத் தன்னுடை வெற்றிக்கான ‘பதக்கங்களாகக்’ கருதும் அவர், எவ்வளவு பெரிய கஷ்டங்கள் வந்தாலும் அதை எதிர்த்துப் போராடி வாழ முடியும் என்பதைத் தன் வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளார்.