லூதியானாவின் சிம்லாபுரி பகுதியில் வசித்து வந்த இரண்டு வயது சிறுமி தில்ரோஸ் கவுர், கடந்த 2021-ம் ஆண்டு நவம்பர் 28-ம் நாள் கொடூரமான முறையில் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் உலுக்கியது. அன்று மதியம் தனது பாட்டியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த தில்ரோஸை, பக்கத்து வீட்டில் வசிக்கும் நீலம் என்ற பெண் தனது ஸ்கூட்டரில் அழைத்துச் சென்றார். அந்தச் சிறுமி தனக்கு மிட்டாய் வாங்கித் தரப்போகிறார்கள் என்ற மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக்குதித்துச் சென்றது சிசிடிவி காட்சிகளில் பதிவாகியிருந்தது. ஆனால், அந்தப் பிஞ்சு குழந்தைக்குத் தெரியாது, தான் ஆசையாக ‘அத்தை’ என்று அழைக்கும் அந்தப் பெண்ணே தனது எமனாக வரப்போகிறாள் என்று.
நீலம் என்ற அந்தப் பெண், தில்ரோஸின் குடும்பத்தின் மீது கொண்ட பொறாமை மற்றும் வெறுப்பு காரணமாக இந்தத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தினார். சுமார் 13 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரு பாழ்நிலத்திற்குச் சிறுமியை அழைத்துச் சென்ற நீலம், ஏற்கனவே அங்கு தோண்டி வைத்திருந்த குழியில் தில்ரோஸை உயிருடன் புதைக்கத் துணிந்தார். சிறுமி கத்தாமல் இருக்க அவளது வாய் மற்றும் மூக்கில் மணலைத் திணித்து, தலைகீழாகக் குழியில் தள்ளி மூடினார். பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கையில், மணல் சிறுமியின் நுரையீரலுக்குள் சென்று மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டே அந்தப் பிஞ்சு உயிர் பிரிந்தது உறுதி செய்யப்பட்டது.
இரண்டரை ஆண்டுகால சட்டப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, 2024 ஏப்ரல் மாதம் லூதியானா நீதிமன்றம் இந்த வழக்கை “அரிதினும் அரிதான” ஒன்றாகக் கருதி நீலத்திற்கு மரண தண்டனை விதித்தது. விவாகரத்து பெற்ற நீலம், தில்ரோஸின் குடும்ப மகிழ்ச்சியைப் பார்த்துப் பொறாமைப்பட்டதே இந்தக் கொலைக்குக் காரணம் என்பது விசாரணையில் அம்பலமானது. “உயிருடன் ஒரு குழந்தையைப் புதைப்பது மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றம்” என்று நீதிபதி முனிஷ் சிங்கால் தனது தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டார். தற்போது இந்த மரண தண்டனை உறுதி செய்யப்படுவதற்காக உயர் நீதிமன்றத்தின் பரிசீலனையில் உள்ளது. பொறாமை ஒரு மனிதனை எவ்வளவு கொடூரமான மிருகமாக மாற்றும் என்பதற்கு இந்தச் சம்பவம் ஒரு கசப்பான சாட்சியாகும்.