மனிதநேயம் என்பது எதிர்பார்க்காத இடத்தில், எதிர்பாராத மனிதர்களிடம் வெளிப்படும் போதுதான் நம் மனதை ஆழமாகத் தொடுகிறது. ரயிலின் சப்தங்களுக்கும் பரபரப்புக்கும் நடுவே, ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் சொந்தக் கவலைகளையும் சுமைகளையும் சுமந்து கொண்டுதான் பயணிக்கிறான். அப்படிப்பட்ட சூழலில் நடக்கும் ஒரு சிறிய நிகழ்வு கூட, ஒட்டுமொத்தப் பயணத்தின் தன்மையையே மாற்றி, வாழ்க்கையின் மீதான நமது நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும் வல்லமை கொண்டது.
பணம் கேட்டு வரும் திருநங்கை ஒருவர், பணமில்லை என்று கூறும் சோகமான இளைஞனிடம் கோபப்படுவார் அல்லது தகராறு செய்வார் என்று நினைப்பதேப் பொதுவான மனித இயல்பு. ஆனால், அந்த இளைஞனின் முகத்திலிருந்த ஆழமான விரக்தியையும் வேதனையையும் உணர்ந்த அந்தத் திருநங்கை, தன்னிடம் இருந்த பணத்தில் பாதியை அவனிடமே கொடுத்துவிட்டுச் சென்ற தருணம் மிகவும் நெகிழ்ச்சியானது. மனிதனைப் பார்த்து இரக்கம் கொள்வதை விட, அவனது வலியைப் புரிந்து கொள்வதே உயர்ந்த குணம் என்பதை அந்தச் செயல் நிரூபித்தது.
வெளித்தோற்றத்தையும் சமூகத்தின் முத்திரைகளையும் தாண்டி, சக மனிதனின் துயரத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் அன்பும் கருணையுமே உண்மையான மனிதநேயம். எதிர்பார்ப்புகள் ஏதுமின்றி, ஒரு புன்னகையோடு தன் உழைப்பின் பங்கைக் கொடுத்துச் சென்ற அந்தத் திருநங்கையின் செயல், அந்த ரயிலில் இருந்த அனைவரின் மனதையும் நிச்சயம் உலுக்கியிருக்கும். மிகச் சாதாரணமான ஒரு ரயில் பயணத்தில் கிடைத்த இந்த அனுபவம், இந்த உலகம் இன்னும் அன்பால் தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கான அழகிய சான்று.