தமிழக பாஜகவின் முகத்தை மாற்றியவர் என்ற பெருமை அண்ணாமலைக்கு உண்டு என்றாலும், தேர்தல் களம் அவருக்குத் தொடர்ந்து சவாலாகவே இருந்து வருகிறது. எல். முருகன் மற்றும் தமிழிசை சவுந்தரராஜன் போன்ற தலைவர்கள் பின்னடைவுகளையும் பொருட்படுத்தாமல் களத்தில் இறங்கிப் போட்டியிடும் நிலையில், அண்ணாமலை தன்னை ஒரு ‘மாஸ் லீடர்’ ஆகக் கட்டமைத்துக் கொள்வதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்துவதாக விமர்சனங்கள் எழுகின்றன. 2021 மற்றும் 2024 ஆகிய இரண்டு தேர்தல்களிலும் மக்கள் அவரை நிராகரித்திருப்பது, அவரது சமூக வலைதள பிம்பத்திற்கும் (Social Media Image) தரைமட்ட யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளியைத் துல்லியமாகக் காட்டுகிறது.
அதிமுக உடனான நீண்ட கால உறவை முறித்துக் கொண்டது அண்ணாமலையின் அரசியல் வாழ்வின் ஒரு முக்கிய திருப்பமாகும். எடப்பாடி பழனிசாமி போன்ற அனுபவம் வாய்ந்த தலைவர்களுடன் மோதி, தன்னை அவர்களுக்கு இணையானவராகக் காட்டிக் கொள்ள அவர் எடுத்த முயற்சிகள், கட்சியைத் தனித்து நிற்கச் செய்ததே தவிர, வெற்றியைப் பெற்றுத் தரவில்லை. “கூட்டணி அரசியலை விடத் தனித்து நின்று வாக்கு சதவீதத்தை உயர்த்துவதே வெற்றி” என்ற அவரது வாதம், ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையைத் தாண்டி பாஜகவால் வளர முடியவில்லை என்ற உண்மையையே பிரதிபலிக்கிறது. ஒரு போர்வீரன் எத்தகைய கடினமான களத்திலும் நிற்கத் துணிய வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இருக்க முடியாது.
தன்னை ஒரு மிகப்பெரிய ஆளுமையாகச் சித்தரித்துக் கொள்ளும் அண்ணாமலை, கடினமான தொகுதிகளில் களமிறங்கிப் போட்டியிடத் தயங்குவது ஒரு வலுவான விமர்சனமாக மாறியுள்ளது. ஆளுங்கட்சியின் மிக முக்கியமான தலைவர்களையோ அல்லது வளர்ந்து வரும் மற்ற அரசியல் சக்திகளையோ அவர்கள் கோட்டையிலேயே நேருக்கு நேர் சந்திப்பதன் மூலமே ஒரு உண்மையான தலைவன் தனது செல்வாக்கை நிரூபிக்க முடியும். பாதுகாப்பான அல்லது தனக்குச் சாதகமான தொகுதிக்காகக் காத்திருப்பது, அவர் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் ‘அஞ்சாத அரசியல்வாதி’ என்ற பிம்பத்திற்கு முரணாகவே அமைந்துள்ளது.
நிர்வாகத் திறனும், ஆக்ரோஷமான பேச்சும் ஒரு கட்சிக்குத் தேவையான ஊக்கத்தைத் தரலாம்; ஆனால், இறுதிப் பயனாகத் தேர்தல் வெற்றி மட்டுமே ஒரு தலைவரின் ஆளுமையை உறுதிப்படுத்தும். பிம்பக் கட்டமைப்பைக் கடந்து, சட்டமன்றத்திலோ அல்லது நாடாளுமன்றத்திலோ தனது குரலை ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் அண்ணாமலைக்கு உள்ளது. ஏதோ ஒரு தொகுதியில் நின்று வெற்றி பெறாதவரை, அவர் மீதான “சுய-பிம்பக் கட்டமைப்பு” (Self-branding) என்ற விமர்சனம் அவரது அரசியல் வாழ்க்கையைத் தொடரும் ஒரு நிழலாகவே நீடிக்கும்.