மத்திய சுகாதார அமைச்சகம் வெளியிட்டுள்ள NFHS-6 அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் சிசேரியன் பிரசவங்களின் எண்ணிக்கை 27.2 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. இது முந்தைய கணக்கெடுப்பில் (NFHS-5) 21.5 சதவீதமாக இருந்த நிலையில், தற்போது கணிசமான வளர்ச்சியைப் பெற்றுள்ளது. இந்தியாவில் மருத்துவமனை பிரசவங்கள் 90.6 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ள போதிலும், அதனுடன் சேர்ந்து அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்களும் அதிகரிப்பது புதிய விவாதங்களை உருவாக்கியுள்ளது. குறிப்பாக, நகர்ப்புறங்களில் சிசேரியன் பிரசவங்கள் 40.5 சதவீதம் என்ற மிக உயர்ந்த அளவில் உள்ளதாக இந்த அறிக்கை கூறுகிறது.
அரசு மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகளுக்கு இடையே உள்ள கட்டமைப்பு ரீதியான வேறுபாட்டை இந்த அறிக்கை மிக முக்கியமாக வெளிப்படுத்துகிறது. நாடு முழுவதும் உள்ள தனியார் மருத்துவமனைகளில் நடைபெறும் பிரசவங்களில் 54.1 சதவீதம் சிசேரியன் முறையில் செய்யப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், அரசு மருத்துவமனைகளில் இந்த விகிதம் 16.9 சதவீதமாக மட்டுமே உள்ளது. உலக சுகாதார நிறுவனம் ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்த சிசேரியன் பிரசவங்கள் 10 முதல் 15 சதவீதத்திற்குள் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கும் வேளையில், இந்தியாவின் தனியார் மருத்துவமனைகளில் பாதிக்கும் மேலான பிரசவங்கள் அறுவை சிகிச்சை மூலம் நடப்பது மருத்துவ உலகில் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
தென்னிந்திய மாநிலங்களில் இந்த சிசேரியன் பிரசவங்களின் தாக்கம் மிகத் தீவிரமாக உள்ளது. குறிப்பாக தெலுங்கானாவில் நாட்டின் மிக உயர்ந்த அளவாக 62.2 சதவீத பிரசவங்கள் சிசேரியன் முறையில் நடக்கின்றன; அங்குள்ள தனியார் மருத்துவமனைகளில் இது 83.9 சதவீதத்தை எட்டியுள்ளது. ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் 52.2 சதவீதமும், தமிழ்நாட்டில் 46.9 சதவீதமும் பிரசவங்கள் அறுவை சிகிச்சை மூலம் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டின் தனியார் மருத்துவமனைகளில் சிசேரியன் விகிதம் 60.3 சதவீதமாகவும், அரசு மருத்துவமனைகளில் 39.6 சதவீதமாகவும் பதிவாகியுள்ளது. பிரசவ வயது அதிகரிப்பு, சிறிய குடும்ப அமைப்பு, வசதிக்கேற்ப திட்டமிடுதல் மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகளின் வணிக ரீதியான அணுகுமுறைகள் போன்றவை இந்த உயர்வுக்குக் காரணங்களாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.