பொதுவெளியில் பெற்றோர்களுக்கிடையே நிகழும் வன்முறைச் சம்பவங்கள், அங்கிருக்கும் குழந்தைகளை வெறும் பார்வையாளர்களாக மட்டும் வைப்பதில்லை; மாறாக, அவர்களின் மன உலகைப் பலத்த காயங்களுக்கு உள்ளாக்குகின்றன. இத்தகைய கசப்பான சம்பவங்களைக் காணும் குழந்தைகள், பாதுகாப்பு உணர்வை முற்றிலுமாக இழந்து அதிர்ச்சி பயத்திற்கும் ஆளாகிறார்கள். பெற்றோரே தங்களின் முதல் பாதுகாப்பு அரண் என்ற அவர்களின் நம்பிக்கை சுக்குநூறாக உடைந்து, எதிர்காலம் குறித்த பயமும் குழப்பமும் அவர்களுக்குள் தொற்றிக்கொள்கிறது.
இத்தகைய வன்முறைப் பதிவுகள் குழந்தைகளின் மனவளர்ச்சியிலும் நடத்தையிலும் நீண்டகால எதிர்மறையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. தொடர்ச்சியான பயம் மற்றும் பதற்றத்தின் காரணமாக அவர்களின் படிப்பு, கவனம் மற்றும் உறவுகளைக் கையாளும் திறன் பாதிக்கப்படுகிறது. மேலும், அவர்கள் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் விதத்தையும், சிக்கல்களைத் தீர்க்கும் முறையையும் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு, வன்முறையையே ஒரு தீர்வாகக் கருதும் அபாய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். இது அவர்களின் ஆளுமையையே படிப்படியாகச் சிதைத்துவிடுகிறது.
https://twitter.com/rameshofficial0/status/2115420932038938755/video/1
சமூகமும் பெற்றோர்களும் குழந்தைகளின் மன நலனை முதன்மைப்படுத்திப் பொறுப்புடன் நடந்துகொள்வது அவசியமாகும். குடும்பத் தகராறுகள் எதுவாகினும், அதை குழந்தைகள் முன் கொண்டு வராமல் அமைதியான முறையில் பேசித் தீர்ப்பதே குழந்தைகளுக்கான ஆரோக்கியமான சூழலை உருவாக்கும். வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு உடனடியாக உரிய உளவியல் ஆலோசனையும் ஆதரவும் வழங்கி, அவர்களின் மனதில் ஏற்பட்டுள்ள வடுக்களை ஆற்ற வேண்டியது நமது தலையாய கடமையாகும்.