1989-ஆம் ஆண்டு ஜப்பானின் மிசாடோ நகரில் நிகழ்ந்த ஃபருடா ஜுன்கோ படுகொலை, மனிதகுலமே வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டிய மிகக் கொடூரமான குற்றங்களில் ஒன்றாகப் பதிவாகியுள்ளது. தனது பகுதிநேர வேலையை முடித்துவிட்டு மிதிவண்டியில் வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்த 16 வயதான ஃபருடாவை, ஹிரோஷி மியானோ தலைமையிலான நான்கு பதின்ம வயது இளைஞர்கள் கடத்திச் சென்றனர். டோக்கியோவின் அயசே பகுதியில் உள்ள ஒரு வீட்டில் அடைத்து வைக்கப்பட்ட அவர், அடுத்த 40 நாட்களுக்குக் கற்பனை செய்ய முடியாத சித்திரவதைகளைச் சந்தித்தார். அந்த இளைஞர்கள் வக்கிரத்தின் உச்சமாக ஃபருடாவைத் தொடர்ந்து பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கியதோடு, உடல் ரீதியான சொல்லொணாத் துன்பங்களையும் விளைவித்தனர்.
வழக்கமான குற்றங்களிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு, இந்தச் சம்பவம் மனிதத்தன்மையே இல்லாத ஒரு கொடூரமான வன்முறையாக அரங்கேறியது. கடத்தல்காரர்கள் ஃபருடாவைத் தங்கள் விருப்பப்படி அடி வாங்கும் பையாகப் பயன்படுத்தியதுடன், சூடான மெழுகுகளை ஊற்றுதல், ஊசிகளால் குத்துதல் மற்றும் பட்டாசுகளைப் பயன்படுத்திச் சித்திரவதை செய்தல் போன்ற ஈவு இரக்கமற்ற செயல்களில் ஈடுபட்டனர். போதிய உணவு மற்றும் நீர் இன்றி, கரப்பான் பூச்சிகளை உண்ணக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ஃபருடா, 1989 ஜனவரி 4 அன்று தனது காயங்களைத் தாங்க முடியாமல் உயிரிழந்தார். அவரது உடல் சிமெண்ட் நிரப்பப்பட்ட ஒரு பேரலில் மறைத்து வைக்கப்பட்டது, இந்தச் செயல் குற்றவாளிகளின் வக்கிர குணத்தை உலகிற்குத் தெளிவுபடுத்தியது.
காவல்துறையின் தொடர் விசாரணையில் அந்தக் கும்பல் பிடிபட்ட பிறகு, இச்சம்பவத்தின் கோரமான உண்மைகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்தன. இந்தக் கும்பலின் தலைவன் மியானோவுக்கு 20 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை வழங்கப்பட்டது, மற்ற குற்றவாளிகளுக்குச் சிறார் சட்டத்தின் கீழ் மிகக் குறைந்த ஆண்டுகளே சிறைத் தண்டனையாக விதிக்கப்பட்டது. இவ்வளவு கொடூரமான குற்றத்தைச் செய்தவர்களுக்குக் கிடைத்த இந்தத் தண்டனைகள், ஜப்பான் நாடு முழுவதும் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. பாதிக்கப்பட்ட ஃபருடாவின் குடும்பத்தினர் அனுபவித்த மனவேதனையும், அவரது தாயார் அடைந்த மனநலப் பாதிப்பும், இக்குற்றம் தனிப்பட்ட இழப்பு மட்டுமல்லாது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் ஆன்மாவையும் எவ்வாறு சிதைத்தது என்பதை உணர்த்தியது.
இந்தக் கொடூரச் சம்பவம் இன்றும் ஜப்பானிய நீதித்துறையின் மீதும், சிறார் குற்றவாளிகளுக்கான சட்டங்கள் மீதும் கடுமையான விவாதங்களை எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறது. பதின்ம வயதுடைய இளைஞர்கள் எப்படி இவ்வளவு பெரிய வன்முறைக்குத் தள்ளப்பட்டனர் என்பதும், இத்தகைய கொடுமையான குற்றங்களுக்கு இவ்வளவு மென்மையான தண்டனைகள் போதுமா என்பதும் இன்றும் கேள்விகளாகவே உள்ளன. ஃபருடா ஜுன்கோவின் இந்த மரணம், குற்றங்களுக்கு எதிரான சட்டங்கள் எவ்வளவு வலுவாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும், வன்முறையைத் தடுக்க சமூகம் எவ்வாறு விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதையும் உலகிற்கு எச்சரிக்கும் ஒரு கசப்பான பாடமாகத் திகழ்கிறது.