1917-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவின் யேல் பல்கலைக்கழக மைதானத்தில் ராணுவப் பயிற்சி நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த போது, அங்கு வந்த ஒரு ஆதரவற்ற நாய் ராணுவ வீரர்களின் மனதை வென்றது. ‘ஸ்டப்பி’ என்று பெயரிடப்பட்ட இந்த நாயை, ராணுவ வீரரான ஜே. ராபர்ட் கான்ராய் என்பவர் மிகவும் நேசித்தார். முதலாம் உலகப்போர் மூண்டபோது, கான்ராய் ரகசியமாக ஸ்டப்பியை கப்பலில் ஏற்றி பிரான்ஸ் நாட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு அந்த நாய் 102-வது காலாட்படையின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற சின்னமாகவும், வீரர்களுக்கு உற்ற தோழனாகவும் மாறியது.
போர் முனையில் ஸ்டப்பியின் வீரச் செயல்கள் அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தின. சுமார் 18 மாதங்களில் 17 போர்க்களங்களைக் கண்ட இந்த நாய், பலமுறை வீரர்களின் உயிரைக் காத்துள்ளது. தனது கூர்மையான மோப்ப சக்தியின் மூலம் கொடிய விஷவாயு தாக்குதல்கள் நடப்பதற்கு முன்பே குரைத்து வீரர்களை எச்சரித்தது. மேலும், குண்டுவீச்சில் காயமடைந்து தவிக்கும் வீரர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து உதவி பெற்றுத் தருவதிலும் சிறந்து விளங்கியது. ஒருமுறை முகாமிற்குள் ஊடுருவிய ஜெர்மன் ஒற்றன் ஒருவனைத் துரத்திப் பிடித்து ராணுவத்திடம் ஒப்படைத்த மாபெரும் வீரச் செயலுக்காக, ஸ்டப்பிக்கு அமெரிக்க ராணுவம் ‘சார்ஜென்ட்’ என்ற பதவியை வழங்கி கௌரவித்தது.
முதலாம் உலகப்போர் முடிவடைந்த பிறகு, அமெரிக்கா திரும்பிய சார்ஜென்ட் ஸ்டப்பிக்கு மாபெரும் வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. உட்ரோ வில்சன், வார்ரன் ஜி. ஹார்டிங் மற்றும் கால்வின் கூலிட்ஜ் ஆகிய மூன்று அமெரிக்க அதிபர்களை நேரில் சந்திக்கும் அரிய வாய்ப்பையும் இந்த நாய் பெற்றது. போரில் செய்த பல வீரச் செயல்களுக்காக ஏராளமான பதக்கங்களை வென்ற ஸ்டப்பி, உலக வரலாற்றிலேயே அதிக விருதுகளைப் பெற்ற போர் விலங்கு என்ற பெருமையுடன் இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.
