இறுதிக்கட்டப் புற்றுநோயின் கோரப்பிடியில் சிக்கி, வாழ்நாளின் விளிம்பில் நின்றுகொண்டிருக்கும் ஒரு கணவர், தனது 22வது திருமண ஆண்டுவிழாவில் தன் மனைவியுடன் திருமண உறுதிமொழிகளைப் புதுப்பித்த நிகழ்வு பலரையும் கண்கலங்க வைத்துள்ளது. மரணத்தின் நிழல் தன்மீது படர்ந்திருந்தாலும், தனது அன்பிற்குரிய மனைவியின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு அவர் காட்டிய இந்த வாழ்வியல் தைரியம், உண்மையான காதலுக்கு மரணம்கூட எல்லை இல்லை என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளது. நோய் தந்த வலிகளைத் தாண்டி, அவர்கள் இருவரும் பரிமாறிக்கொண்ட அந்தப் பார்வையும் புன்னகையும் தூய்மையான காதலின் வலிமையைச் சத்தமின்றிச் சொன்னது.
ஆண்டுகள் பல கடந்தாலும் தம்பதியரிடையே இருக்கும் பந்தம் எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் குறையாது என்பதற்கு இந்நிகழ்வு ஒரு சான்றாக விளங்கியது. படுக்கையில் தளர்ந்து கிடந்த நிலையிலும், தன் வாழ்வின் இன்ப-துன்பங்களில் எப்போதும் நிழலாகத் உடன் நின்றவளுக்கு மீண்டும் தன் காதலைச் சமர்ப்பிக்க அவர் விரும்பியதே இந்த நெகிழ்ச்சியான தருணத்திற்குக் காரணமாகும். மருத்துவமனைக் அறையின் சுவர்களுக்கு நடுவே அமைக்கப்பட்ட அந்த எளிய விழாவில், திருமணத்தின் போது அணைத்த மாலைகளையும், உச்சரித்த வாக்குகளையும் அவர்கள் மீண்டும் புதுப்பித்த விதம் அங்கிருந்த அனைவரின் இதயங்களையும் உலுக்கியது.
இறுதிக்கட்டப் புற்றுநோய் உடலைச் சிதைக்கலாமே தவிர, உள்ளங்களை ஒன்றிணைத்த ஆன்மாவின் பிணைப்பை எந்த நோயாலும் அழிக்க முடியாது என்பதை இந்த இணை நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளது. மரணம் நெருங்குகிறது என்ற அச்சத்தை விட, கடந்த இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளாகத் தங்களைப் பிணைத்திருந்த அன்பின் ஆழம்தான் பெரியது என்பதை அவர்கள் தங்கள் செயல்கள் மூலம் வெளிப்படுத்தினர். வாழ்வின் இறுதி நொடி வரை காதலோடு இணைந்திருக்கும் இந்தத் தம்பதியரின் பயணம், காலம் கடந்தும் நினைவில் நிற்கும் தூய காதலின் காவியமாக மனித நேயத்தின் உச்சத்தைத் தொட்டு நிற்கிறது.