நாகப்பட்டினம் மாவட்டம், திருத்துறைப்பூண்டி அருகேயுள்ள மணலி கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் வசந்தி (55). இவர் அங்குள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய தொடக்கப்பள்ளியில் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆசிரியையாகப் பணியாற்றி வந்தார். பள்ளியில் பயிலும் ஏழை எளிய மாணவர்களைத் தனது சொந்த பிள்ளைகளைப் போல பாசத்துடன் அரவணைத்து, அவர்களுக்குப் பொருளாதார ரீதியாகவும் பல உதவிகளைச் செய்து வந்துள்ளார். எப்போதும் இன்முகத்துடன் காணப்படும் இவர், அப்பகுதி கிராம மக்களின் அன்பையும் மதிப்பையும் பெற்றவராக விளங்கியுள்ளார்.
ஆசிரியை வசந்தியின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அடுத்தடுத்துப் பெரும் துயரங்கள் அரங்கேறின. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவரது கணவர் உடல்நலக் குறைவால் உயிரிழந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, அவர் உயிருக்கு உயிராக வளர்த்து வந்த 31 வயது மகளும் மரணமடைந்தார். இந்த அடுத்தடுத்த இழப்புகளால் மனமுடைந்த அவர், தீவிர மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி தனது உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள முயன்றார். இதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த கிராம மக்கள் அவரை மீட்டு உடனடியாக மருத்துவமனையில் அனுமதித்தனர். எனினும், அங்கு சிகிச்சை பலனின்றி அவர் பரிதாபமாக உயிரிழந்தார்.
அன்பான ஆசிரியையின் இந்த விபரீத முடிவும், மறைவும் ஒட்டுமொத்த மணலி கிராம மக்களையும் பேரதிர்ச்சியிலும் ஆழ்ந்த துயரிலும் ஆழ்த்தியது. அவரது இறுதிச் சடங்கில் 500-க்கும் மேற்பட்ட கிராம மக்கள் மற்றும் பள்ளி மாணவர்கள் திரண்டு வந்து, “டீச்சர், டீச்சர்” என கதறி அழுது கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தினர். மாணவர்களின் எதிர்காலத்திற்காகத் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்த ஒரு நல்லாசிரியருக்கு, ஒரு கிராமமே ஒன்று திரண்டு கண்ணீருடன் விடை கொடுத்த நெகிழ்ச்சியான சம்பவம் பலரையும் கலங்க வைத்துள்ளது.