குடும்பத்தின் பசியைப் போக்க கடுமையான வெயிலில் வியர்வை சிந்தி உழைத்துவிட்டு, தனது முதல் சம்பளத்தைப் பெற்றதும் உணர்ச்சி பெருக்கால் ஒரு தந்தை அழுதுவிட்ட இந்த நிகழ்வு, உழைப்பின் உண்மையான அர்த்தத்தை ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. வெறும் 570 ரூபாய் மதிப்புள்ள அந்தத் தொகை உலகின் பார்வையில் சிறியதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அது எட்டு உயிர்களைக் காப்பாற்றப் போராடும் ஒரு தந்தைக்கு உலகத்தையே தாங்கும் பலத்தைக் கொடுக்கிறது. பணத்தின் உண்மையான மதிப்பு ஆடம்பரத்திலோ அல்லது பெரிய தொகையிலோ அல்ல, மாற நேர்மையான வியர்வையின் மூலம் குடும்பத்தின் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதிலும், மற்றவர்களின் துயரை உணர்வதிலும்தான் அடங்கியுள்ளது என்பதை இச்சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
நவீன காலத்தில் நாம் செய்யும் வேலை பல சமயங்களில் எந்திரத்தனமாகவும், சம்பாதிக்கும் இயந்திரங்களாக மட்டுமே நம்மை மாற்றியதாகவும் மாறிவிட்டது. ஆனால், ஹனிஃப் என்ற இந்த எளிய மனிதரின் கண்ணீர், உழைப்பு என்பது வெறும் வருமானம் ஈட்டும் கருவி மட்டுமல்ல; அது மனிதனின் கண்ணியம், பொறுப்புணர்வு மற்றும் குடும்பத்தின் மீதான தூய அன்பு ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடு என்பதை நினைவூட்டுகிறது. சிறிய வருமானமாக இருந்தாலும், அதை நேர்மையாகவும் முழு அர்ப்பணிப்புடனும் ஈட்டுவதில் உள்ள உன்னதத்தை இந்த நிகழ்வு உலகிற்குச் சொல்லாமல் சொல்கிறது.
நம்மிடம் உள்ள வசதிகளையும், நாம் செய்யும் வேலைகளையும் சாதாரணமாக நினைத்துக்கொண்டு பல சமயங்களில் அதற்காகப் புலம்புகிறோம். ஆனால், வயிற்றுப் பசியைப் போக்க எத்தகைய கடினமான சூழ்நிலையையும் எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருக்கும் இத்தகைய மனிதர்களின் வாழ்க்கை, நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்புகளுக்கு நன்றி உணர்வுடன் இருக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. உழைப்பின் வியர்வைக்கு முன் வேறு எந்தச் செல்வமும் ஈடாகாது என்ற உண்மையை உணர்த்தி, நமது வாழ்க்கையின் வேர்களை நோக்கி நம்மை மீண்டும் அழைத்துச் செல்கிறது இந்தத் தந்தையின் கண்ணீர்.