நீதிமன்ற வளாகத்திற்குள்ளேயே சமரசப் பேச்சுவார்த்தைக்காக வந்த ஒரு நபர் தாக்கப்பட்டு, கை கால்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் மீட்கப்பட்டது சட்டத்தின் மீதான நம்பிக்கையை உலுக்கும் அதிர்ச்சிகரமான நிகழ்வாகும். மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பு மற்றும் ஒழுங்கு நிலவ வேண்டிய உயர் நீதிமன்ற எல்லைக்குள்ளேயே இத்தகைய வன்முறை நிகழ்கிறது என்றால், சாமானிய மக்களின் தனிநபர் பாதுகாப்பிற்கு என்ன உத்தரவாதம் என்ற கேள்வி எழுவது நியாயமானதே. வன்முறை என்பது பாலினத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல; மாறாக, சட்டத்தை மீறும் ஒரு செயல். பாதிக்கப்பட்டவர் ஆண் என்பதாலேயே இச்சம்பவத்தின் தீவிரத்தை குறைத்து மதிப்பிடவோ அல்லது அலட்சியப்படுத்தவோ முடியாது.
நீதியின் முன் அனைவரும் சமம் என்பதே அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படை கோட்பாடு. எனவே, தாக்குதலுக்கு ஆளானவர் ஆண் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக குற்றமிழைத்தவர்கள் சட்ட நடவடிக்கைகளில் இருந்து தப்பித்துவிட அனுமதிக்கக் கூடாது. குற்றங்கள் அதன் தீவிரத்தின் அடிப்படையிலேயே அணுகப்பட வேண்டுமே தவிர, குற்றவாளி அல்லது பாதிக்கப்பட்டவரின் பாலினத்தை வைத்து முன்னுரிமைகள் தீர்மானிக்கப்படக் கூடாது. இத்தகைய சம்பவங்களில் பாரபட்சமின்றி கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்படுவதும், நீதிமன்ற வளாகங்களின் பாதுகாப்பை பலப்படுத்துவதும் மட்டுமே சட்டத்தின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்த உதவும்.