தமிழக அரசியலில் ஒரு காலத்தில் அசைக்க முடியாத ‘மாற்று அரசியல்’ சக்தியாக உருவெடுத்த தேசிய முற்போக்கு திராவிடக் கழகத்தின் தற்போதைய வீழ்ச்சி, ஒரு புள்ளிவிவரப் பாடமாகவே மாறியுள்ளது. 2006-ம் ஆண்டு தனித்து களம் கண்டு 8.38 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்று தமிழகத்தையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்த தேமுதிக, 2011-ல் பிரதான எதிர்க்கட்சி என்ற அந்தஸ்தை எட்டிப் பிடித்தது. ஆனால், அந்த உச்சத்தைத் தக்கவைக்க முடியாமல் அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் அக்கட்சியின் வாக்கு வங்கி மளமளவெனச் சரிந்து, 2021 சட்டமன்றத் தேர்தலில் வெறும் 0.43 சதவீத வாக்குகளை மட்டுமே பெற்று படுதோல்வியைச் சந்தித்தது.
இந்தத் தொடர் வீழ்ச்சிக்கு அக்கட்சியின் நிறுவனத் தலைவர் விஜயகாந்தின் உடல்நலக் குறைவும், அவரது மறைவும் மிக முக்கியக் காரணங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. விஜயகாந்த் என்ற ஒற்றை ஆளுமையின் மீதான ஈர்ப்பால் கட்சிக்கு வந்த நடுநிலை வாக்காளர்களும் தொண்டர்களும், அவர் செயலிழந்த பிறகு கட்சியை விட்டு விலகத் தொடங்கினர். தற்போது கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள பிரேமலதா விஜயகாந்த், கட்சியை வழிநடத்தப் போராடினாலும், கேப்டனுக்கு இருந்த அந்த ஈடு இணையற்ற மக்கள் செல்வாக்கை அவரால் ஈடுகட்ட முடியவில்லை என்பது எதார்த்தமான உண்மையாக உள்ளது.
அடுத்ததாக, தேமுதிகவின் தெளிவற்ற கூட்டணிக் கொள்கையும் அதன் நம்பகத்தன்மையைப் பெரிதும் பாதித்துள்ளது. ஒவ்வொரு தேர்தலின் போதும் கடைசி நிமிடம் வரை பேரம் பேசுவது மற்றும் ஒரு கூட்டணியிலிருந்து மற்றொரு கூட்டணிக்குத் தாவும் போக்கு, மக்களிடையே எதிர்மறையான பிம்பத்தை ஏற்படுத்தியது. ஒரு காலத்தில் ‘கிங்’ ஆக உருவெடுத்த கட்சி, இன்று சில தொகுதிகளுக்காகப் பிற கட்சிகளிடம் கையேந்தும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பது அதன் அரசியல் பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது. மேலும், சீமான் மற்றும் நடிகர் விஜய்யின் வருகை, தேமுதிகவுக்கு இருந்த ‘மூன்றாவது மாற்று’ இடத்தைப் பறித்துக்கொண்டன.
தற்போதைய அரசியல் சூழலில், 234 தொகுதிகளிலும் விருப்பமனு வாங்குவது போன்ற தேமுதிகவின் அறிவிப்புகள் வெறும் அடையாள அரசியலாகவே பார்க்கப்படுகின்றன. கள எதார்த்தத்தில் வாக்கு வங்கி ஒரு சதவீதத்திற்கும் கீழாகச் சரிந்துள்ள நிலையில், தற்கால அரசியல் சூழலுக்கு ஏற்பப் புதிய வியூகங்களை வகுக்காமல் பழைய பெருமைகளை மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருப்பது அக்கட்சியின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது. வலுவான இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்கள் இல்லாததும், சிதைந்து போன மாவட்டக் கட்டமைப்புகளும் தேமுதிக மீண்டு வருவதற்கான வாய்ப்புகளைக் குறைத்து வருகின்றன.