சுமார் 18 ஆண்டு கால திருமண வாழ்க்கையில், கடந்த ஒரு தசாப்தமாகத் தனது கணவரால் தொடர்ச்சியான பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகி வந்த ஒரு தாய், நீதிமன்றத்தில் தனது துயரத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இரண்டு பிள்ளைகளின் தாயான அந்தப் பெண், தனது கணவரின் கொடூரமான செயல்களால் ஒவ்வொரு நாளும் மரண பயத்திலும், கடும் மன உளைச்சலிலும் வாழ்ந்து வந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். குறிப்பாக, தாக்குதலின் போது மூச்சுத் திணறச் செய்யும் வகையில் அவர் தனது வாய் மற்றும் மூக்கைப் பொத்தியது தனக்கு மிகப்பெரிய அச்சத்தை ஏற்படுத்தியதாக அந்தப் பெண் நீதிமன்றத்தில் கண்ணீருடன் விவரித்தார்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து விசாரணை நடத்தப்பட்ட போது, 62 வயதான அந்தப் பிரதிவாதி வினோதமான ஒரு வாதத்தை முன்வைத்தார். தனக்கு ‘செக்ஸோம்னியா’ (Sexsomnia) என்ற உறக்கத்தில் பாலியல் செயல்களில் ஈடுபடும் கோளாறு இருப்பதாகவும், தான் தூக்கத்தில் இருக்கும்போது என்ன செய்கிறோம் என்று தெரியாமலேயே இவை நடந்திருக்கலாம் என்றும் அவர் கூறினார். ஆனால், பாதிக்கப்பட்ட பெண் பலமுறை அவரை மருத்துவ உதவியை நாடுமாறு கெஞ்சியபோதும் அவர் அதை அலட்சியப்படுத்தியதும், ஒவ்வொரு முறை வன்கொடுமைக்கு பிறகும் மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு மீண்டும் அதே செயலைத் தொடர்ந்ததும் விசாரணையில் அம்பலமானது.
பாதிக்கப்பட்ட பெண் இந்தத் துயரத்திலிருந்து விடுபட முயன்ற போதெல்லாம், அவரைப் பிரிந்து சென்றால் “குழந்தைகளை மீண்டும் பார்க்க முடியாது” என்று கணவர் மிரட்டியது அவர் மீதான அச்சத்தை மேலும் அதிகரித்துள்ளது. 2006 முதல் 2017 வரை நீடித்த இந்தத் தொடர் வன்கொடுமைகள், உண்மையில் மனைவியின் விருப்பத்திற்கு மாறாகத் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட கொடூரமான பாலியல் வன்முறை என்பதை நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. பிரதிவாதியின் ‘செக்ஸோம்னியா’ வாதத்தை நிராகரித்த நடுவர் குழு, அவர் வேண்டுமென்றே இத்தகைய வன்முறையில் ஈடுபட்டார் என்று தீர்மானித்தது.
வழக்கின் இறுதியில், ட்ரூரோ நீதிமன்றம் அந்த நபருக்கு 20 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதித்து அதிரடி தீர்ப்பளித்தது. அத்துடன், அவரது பெயர் ஆயுள் முழுவதும் பாலியல் குற்றவாளிகள் பதிவேட்டில் (Sex Offenders Register) சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்றும் உத்தரவிடப்பட்டது. நீண்ட காலமாகப் பயத்திலும் அருவருப்பிலும் வாழ்ந்து வந்த அந்தப் பெண்ணுக்கும் அவரது பிள்ளைகளுக்கும் இந்தத் தீர்ப்பு ஒருவழியாக நீதியைப் பெற்றுத் தந்துள்ளது. இச்சம்பவம், குடும்ப வன்முறை மற்றும் பாலியல் குற்றங்களுக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை வலியுறுத்தியுள்ளது.