“தலை தப்பினால் போதும்னு தப்பி ஓடும்போது”… விஜய் பேச பேச விழுந்து விழுந்து சிரித்த சபாநாயகர்…. அப்படி என்ன நடந்தது…?

தமிழக சட்டசபையில் சபாநாயகராகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட ஜேசிடி பிரபாகரை, அவை முன்னவர் செங்கோட்டையனும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலினும் கையைப் பிடித்து அழைத்து வந்து அமர வைத்த நிகழ்வு பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. இந்தத் தொன்மையான மரபு ஏன் பின்பற்றப்படுகிறது என்பது குறித்து முதல்வர் விஜய் சபையில் சுவாரஸ்யமான வரலாற்றுப் பின்னணியை விளக்கினார். இங்கிலாந்து நாடாளுமன்ற முறைமையிலிருந்து உருவான இந்த வழக்கம், வெறும் சடங்கு மட்டுமல்லாமல், ஜனநாயகத்தின் அதிகாரப் பகிர்வை உணர்த்தும் ஒரு குறியீடாக அமைகிறது.

இங்கிலாந்தில் மன்னராட்சி காலத்திலேயே நாடாளுமன்றம் செயல்படத் தொடங்கியது. அப்போது மன்னரின் விருப்பங்களை நாடாளுமன்றம் நிராகரிக்கும் பட்சத்தில், அந்தத் தகவலை மன்னரிடம் நேரில் சென்று சொல்ல வேண்டிய கடினமான பொறுப்பு சபாநாயகருக்கு இருந்தது. மன்னரின் கோபத்திற்கு ஆளாகும் சபாநாயகர்களுக்குப் பெரும்பாலும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட வரலாறும் உண்டு. இதன் காரணமாக, சபாநாயகர் பதவிக்கு வரப் பலரும் அஞ்சியதோடு, அந்தப் பதவிக்கு அறிவிக்கப்படுபவர்கள் உயிருக்கு பயந்து ஓடும் சூழலும் நிலவியது. அவ்வாறு ஓடுபவரைத் தடுத்து நிறுத்தி, பலவந்தமாக இழுத்து வந்து இருக்கையில் அமர வைக்கும் பழக்கமே இன்று ஒரு கௌரவமான மரபாக மாறியுள்ளது என முதல்வர் விளக்கினார்.

இந்த நிகழ்வில் பேசிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின், முதல்வர் விஜய், சபாநாயகர் மற்றும் தாம் ஆகிய மூவரும் ஒரே கல்லூரியில் (லயோலா) பயின்றவர்கள் என்பதைக் குறிப்பிட்டு அவையை கலகலப்பாக்கினார். இருப்பினும், அரசியலில் தவெக-வை விடத் திராவிடக் கட்சியான தங்களே சீனியர் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாகப் பேசிய முதல்வர் விஜய், சட்டசபையில் அனைவரும் சமம் என்றும், மக்கள் நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் சபாநாயகருக்குத் தவெக உறுப்பினர்கள் முழு ஒத்துழைப்பு வழங்குவார்கள் என்றும் உறுதிபடத் தெரிவித்தார்.

ஜனநாயகம் என்பது மக்களே மக்களுக்காக நடத்தும் ஆட்சி என்ற ஆபிரஹாம் லிங்கனின் பொன்மொழியை நினைவுகூர்ந்த முதல்வர், இந்த அவை ஜனநாயகத்தின் இதயமாகச் செயல்பட வேண்டும் எனத் தெரிவித்தார். குறிப்பாக, 717 மதுக்கடைகள் மூடப்பட்டது போன்ற மக்கள் நலன் சார்ந்த நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்த ஆட்சி மக்களிடம் நற்பெயர் பெற்றுள்ளதை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். சபாநாயகரின் இருக்கை என்பது அதிகாரத்தின் அடையாளம் மட்டுமல்ல, அது மக்களின் குரலைப் பிரதிபலிக்கும் நடுநிலையான தளம் என்பதையும் இந்த விவாதம் உறுதிப்படுத்தியது.