சாலைகளில் ஏற்படும் சிறிய விபத்துக்களுக்குக் கூடப் பொறுமையை இழந்து, வன்முறையில் இறங்குவது என்பது மனிதநேயமற்ற செயலாகும். அதிலும் குறிப்பாக, எந்தத் தவறும் செய்யாத ஒரு சிறுமி மற்றும் அவளது தாயை நோக்கிப் பலர் ஒன்றுசேர்ந்து தாக்க முற்படுவது எந்த வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. பெரியவர்களின் கோபத்திற்கும், நிதானமற்ற போக்கிற்கும் நடுவே அப்பாவிப் பிள்ளைகள் சிக்கிக்கொள்ளும்போது, அது அவர்களின் பிஞ்சு மனதில் ஆழமான அச்சத்தையும், ஆறாத உளவியல் காயங்களையும் ஏற்படுத்திவிடும். வன்முறை என்பது ஒருபோதும் எந்தப் பிரச்சனைக்கும் தீர்வாகாது; மாறாக, அது சமூகத்தின் அமைதியையும் பாதுகாப்பையும் சீர்குலைக்கும் கொடிய நஞ்சாகும்.
இத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலையில், தன் குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காகத் துணிச்சலுடன் செயல்பட்டு மனைவியையும் மகளையும் காப்பாற்றிய அந்தத் தந்தையின் செயல் பாராட்டுக்குரியது. பொது இடங்களில் வாகனம் ஓட்டும்போது சிறு உரசல்கள் ஏற்படுவது இயல்பானதுதான்; அவற்றைச் சட்டரீதியாகவோ அல்லது பரஸ்பர பேச்சுவார்த்தை மூலமாகவோ தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, கைகலப்பில் ஈடுபடுவது சட்டப்படி குற்றமாகும். சக மனிதர்களின் உயிருக்கும் உணர்வுகளுக்கும் மதிப்பளித்து, கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தி நிதானத்துடன் செயல்படுவதே நாகரிகமான சமூகத்தின் அடையாளமாக இருக்க முடியும்.
