ஆந்திர மாநிலம் புத்தூரில் இரண்டு மகள்களுடன் தாய் தற்கொலை செய்துகொண்ட சம்பவம், சமூக வலைதளங்களில் பெரும் விவாதத்தையும் சோகத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. “பெற்றோரை எதிர்த்து காதல் திருமணம் செய்யும் அனைவருக்கும் என் வாழ்க்கை ஒரு பாடம்” என்ற பத்மாவின் உருக்கமான கடைசி வரிகள், உணர்ச்சிவசப்பட்டு எடுக்கப்படும் முடிவுகள் காலப்போக்கில் எதிர்கொள்ளும் சவால்களைத் தோல் உரித்துக் காட்டுகின்றன. பல்லாயிரம் கனவுகளுடன் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய அந்தப் பெண்ணிற்கு, நிதர்சனமான வாழ்வின் போராட்டங்களும், கணவரின் வேலையில்லா திண்டாட்டமும், கழுத்தை நெரித்த கடன் சுமைகளும் எமனாக மாறியுள்ளன.
காதல் என்பது அழகானது என்றாலும், அது ஒருபோதும் பசி, வறுமை மற்றும் சமூக பாதுகாப்பின்மைக்கு மாற்றாக அமையாது என்பதை இந்தத் துயரச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது. பெற்றோரின் வழிகாட்டுதல் இன்றி, பொருளாதாரத் திட்டமிடலும் இல்லாத நிலையில் ஒரு குடும்பத்தைத் தொடங்குவது, புயல் வீசும் கடலில் துடுப்பு இல்லாத படகில் பயணம் செய்வதற்கு ஒப்பானது. தன் உயிரோடு சேர்த்து, எதார்த்தம் அறியாத பிஞ்சு உயிர்களையும் மாய்த்துக் கொண்ட பத்மாவின் முடிவு கண்டிக்கத்தக்கது என்றாலும், இதுபோன்ற துயரங்கள் இனி நிகழாமல் இருக்க இளைஞர்கள் காதலில் முதிர்ச்சியையும், வாழ்வாதாரத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் உணர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.