எஸ். பேச்சி அம்மாள் தனது இருபதாவது வயதில் திருமணம் முடிந்து, வெறும் பதினைந்தே நாட்களில் கணவரை மாரடைப்பால் இழந்தார். காட்டுநாயக்கன்பட்டியைச் சேர்ந்த இவர், கர்ப்பிணியாக ஆதரவின்றித் தவித்த நிலையில், தனது குழந்தையை வளர்ப்பதற்காகக் கட்டுமானப் பணிகள், உணவகங்கள் மற்றும் தேநீர்க் கடைகளில் வேலைக்குச் சென்றார். ஆனால், கணவனை இழந்த தனிப் பெண்ணாக இந்தச் சமூகத்தில் அவர் பலவிதமான பாலியல் துன்புறுத்தல்களையும் கேலிகளையும் சந்திக்க நேர்ந்தது. தனது பாதுகாப்பிற்காகவும், பிறக்கப் போகும் மகளின் எதிர்காலத்திற்காகவும் சமூகத்தின் பார்வையை மாற்ற எண்ணிய அவர், ஒரு துணிச்சலான மற்றும் கடினமான முடிவைக் கையில் எடுத்தார்.
பெண்ணாக இருப்பதால்தானே இந்தச் சமூகம் தன்னைத் துன்புறுத்துகிறது என்று கருதிய அவர், தனது தலைமுடியை வெட்டி, புடவையைத் தவிர்த்து சட்டை மற்றும் லுங்கி அணிந்து தன்னை ‘முத்து’ என்ற ஆணாக முற்றிலுமாக மாற்றிக் கொண்டார். புதிய அடையாளத்துடன் வேறொரு கிராமத்திற்குக் குடிபெயர்ந்த அவர், பெயிண்டர், பரோட்டா மாஸ்டர் எனப் பல கடினமான வேலைகளைச் செய்து சுமார் 37 ஆண்டுகள் தனது உண்மையான அடையாளத்தை மறைத்து மகள் சண்முகசுந்தரியை வளர்த்து ஆளாக்கினார். தற்போது தனது மகளுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்ட நிலையில், இத்தனை ஆண்டுகள் தான் சுமந்த ரகசியத்தை உலகிற்கு அவர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்; இருப்பினும், தனக்குப் பாதுகாப்பான வாழ்வையும் மரியாதையையும் அளித்த ‘முத்து’ என்ற அடையாளத்துடனேயே தனது மீதிக் காலத்தையும் கழிக்கப்போவதாக அவர் உறுதியுடன் கூறுகிறார்.