இரவின் நிசப்தத்தில் ஒரு கணவனும் மனைவியும் சாலையோரம் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்களை வழிமறித்த ஒரு நபர், இவ்வளவு நேரத்திற்குப் பின் ஏன் நடந்து செல்கிறீர்கள் என்று விசாரித்தார். அந்தப் பெண் மிகுந்த சோகத்துடன், தனக்கு வயிற்றுப் புற்றுநோய் இருப்பதாகவும், மருத்துவமனையில் குளுக்கோஸ் ஏற்றிவிட்டுத் திரும்புவதாகவும் கூறினார். கையில் போதிய பணம் இல்லாத காரணத்தால், வேறு வழியின்றி நீண்ட தூரம் நடந்தே வீட்டிற்குச் செல்வதாகக் கூறிய அந்தத் தம்பதியின் நிலை காண்போர் நெஞ்சை உருகச் செய்தது.
கடந்த 14 மாதங்களாக சிகிச்சைக்காகவே தங்கியிருக்கும் அவர்கள், வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தங்கள் சொந்த ஊருக்குக் கூடச் செல்ல முடியாமல் தவித்து வருகின்றனர். வீட்டில் உள்ள மூன்று குழந்தைகளில், கடைசி குழந்தை தினமும் போன் செய்து “அம்மா எப்போது வருவீர்கள்?” என்று அழுது கேட்பதாக அந்தப் பெண் கூறியபோது அங்கிருந்த சூழலே கனத்துப் போனது. ஆனாலும், “விரைவில் குணமடைந்து விடுவாய்” என்று மருத்துவர் கொடுத்த நம்பிக்கையும், தன் குழந்தைகள் மீதான பாசமுமே அந்தப் பெண்ணைத் தொடர்ந்து போராடத் தூண்டியுள்ளது. குறிப்பாக, இக்கட்டான இச்சூழ்நிலையில் கணவர் துணையாக நிற்பதால் மட்டுமே தனது தைரியம் இன்னும் குறையவில்லை என்று அவர் உருக்கமாகத் தெரிவித்தார்.
அவர்களின் கதையைக் கேட்ட அந்த நபர், “ஒரு தாய்தான் ஒரு வீட்டின் மிகப்பெரிய பலம், நீங்கள் நிச்சயம் மீண்டு வருவீர்கள்” என்று அவர்களுக்குப் பெரும் ஊக்கமளித்தார். அத்துடன் நில்லாமல், தனது பாக்கெட்டில் இருந்த பணத்தை எடுத்து, “இதை வைத்துக் கொள்ளுங்கள், உங்கள் சிகிச்சைக்கு உதவும்” என்று அந்தப் பெண்ணிடம் நீட்டினார். எதிர்பாராத இந்த மனிதாபிமான உதவியால் நெகிழ்ந்து போன தம்பதியினர், கண்கள் கலங்க அந்த நபரின் கால்களில் விழுந்து கண்ணீர் மல்க நன்றி தெரிவித்தனர். இருளில் தவித்த அவர்களுக்கு அந்த மனிதரின் செயல் ஒரு நம்பிக்கைப் ஒளியாக அமைந்தது.