காதல் என்ற பெயரில் ஏழைக் காதலனை வறுமையின் காரணமாகக் கழற்றிவிட்டுச் சென்றவர்கள், வசதியான வாழ்க்கை கிடைத்ததும் மீண்டும் தேடி வருவது சுயநலத்தின் உச்சம். கஷ்டக் காலத்தில் கைவிட்டவர்களை நம்பி வாழ்வை இழப்பதை விட, தன்முனைப்புடன் போராடி சாதித்த அங்கிட்டைப் போன்றவர்கள் அந்த உறவை முற்றிலுமாகத் தவிர்ப்பதே புத்திசாலித்தனம். உண்மையான பாசத்திற்கும் பிடிப்புக்கும் மதிப்பளிக்கத் தெரியாதவர்களுக்கு வாழ்க்கையில் மீண்டும் இடமளிப்பது மீண்டும் ஏமாற்றத்தையே தரும்.
வாழ்க்கையின் சோதனைகளைக் கடந்து தன் திறமையால் அரசுப் பணியை எட்டிய அங்கிட்டின் பயணம் எண்ணற்ற இளைஞர்களுக்கு ஒரு நல்வழிகாட்டி. காதலை விடக் கடின உழைப்பும் தன்மானமும் உயர்ந்தவை என்பதை அவர் தனது வெற்றியின் மூலம் நிரூபித்துள்ளார். ஏளனம் செய்தவர்கள் முன்னால் தன் உழைப்பால் உயர்ந்து நிற்பதே அத்தகைய நபர்களுக்குக் கொடுக்கக்கூடிய மிகச் சரியான பதிலடியாகும்.
காதல் என்பது இலாப நட்டக் கணக்கு அல்ல; அது இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் உடன் நிற்பது. அப்படிப்பட்ட உன்னத உணர்வை வியாபாரமாக்கியவர்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, தனது எதிர்காலத்தையும் வெற்றிகளையும் நோக்கி அங்கிட் தொடர்ந்து பயணிக்க வேண்டும். கடந்த காலத் துரோகங்களை நினைத்து வருந்தாமல், தன் சொந்தக் காலில் நிற்பதை எண்ணிப் பெருமிதம் கொண்டு புதிய பாதையில் அடியெடுத்து வைக்க வேண்டும்.