ஒரு பெண்ணின் விருப்பமின்றி தொடர்ந்து செய்திகளை அனுப்புவது, அவளது முகவரியைக் கண்டறிந்து வீட்டின் அருகே நேரில் வருவது போன்றவை எந்தவொரு சூழலிலும் அன்போ அல்லது காதலோ அல்ல. இது வெளிப்படையான பின்தொடர்தல் மற்றும் ஒருவரின் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பிற்கு விடப்பட்ட மிகக் கடுமையான எச்சரிக்கை மணியாகும். உண்மையான காதல் என்பது பரஸ்பர விருப்பம், மரியாதை மற்றும் எல்லைகளைப் பேணுவதில் தான் தொடங்குகிறது. ஒருவரைப் பயமுறுத்தி, அச்ச சூழலில் வாழ வைப்பது மனநோயியல் சார்ந்த அச்சுறுத்தலேயன்றி காதலாக முடியாது.
சமூக ஊடகங்களிலிருந்து மின்னஞ்சலுக்கு உரையாடலை நகர்த்தி, பின் வீட்டின் முகவரியைக் கண்டுபிடித்து, கூரையில் ரோஜாப் பூக்களை வைத்துவிட்டுப் போவது போன்ற செயல்கள் திரைப்படங்களில் ‘தீவிரக் காதல்’ போலக் காட்டப்பட்டாலும், நிஜ வாழ்க்கையில் இவை தீவிர குற்றச் செயல்களாகும். ஒரு பெண் தன் சொந்த வீட்டிலேயே பாதுகாப்பற்ற உணர்வை அடைந்து, உதவி கேட்டு வீடியோ வெளியிடும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார் என்றால், அந்த நபரின் செயல்கள் எல்லை கடந்துவிட்டன என்பதையும், அவர் அந்தப் பெண்ணின் மன அமைதியையும் பாதுகாப்பையும் முற்றிலும் சிதைத்துவிட்டார் என்பதையும் இது காட்டுகிறது.
இத்தகைய செயல்களை ஒருபோதும் சகித்துக் கொள்ளவோ அல்லது மென்மையாகக் கடந்து போகவோ கூடாது. சமூக ஊடகங்களில் எல்லை தாண்டும் நபர்களின் தகவல்களை உடனே குடும்பத்தினரிடமும், சட்ட ரீதியாகக் காவல் துறையின் சைபர் க்ரைம் பிரிவிலும் புகார் செய்ய வேண்டும். காதலென்ற போர்வையில் நடக்கும் இதுபோன்ற அச்சுறுத்தல்களைச் சட்டம் மற்றும் சமூகம் இரண்டும் கடுமையாக தண்டிக்கப்பட வேண்டிய குற்றமாகவே பார்க்க வேண்டும்.