மும்பை விமான நிலையத்தை நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்த அந்தப் பெண்மணி, வழியில் பேனா விற்க முயன்ற ஒரு சிறுவனின் ஏழ்மையைக் கண்டு கலங்கினார். ஓடும் காரை நிறுத்தச் சொல்லி, அச்சிறுவனை அழைத்து அவனுக்கு உணவளிக்க முன்வந்தார். தனது பசியை விட, வீட்டில் பசியால் வாடும் தன் தாயின் வயிற்றுப்பசியே பெரிது என நினைத்து உணவைப் பார்சலாகக் கேட்ட அந்தச் சிறுவனின் தாய்ப்பாசம் காண்போரின் நெஞ்சை நெகிழச் செய்வதாக இருந்தது.
அச்சிறுவனின் நிலைமை அறிந்து, அவனுக்கு வயிறார உணவளித்து, தாராள மனதுடன் பார்சலும் பணமும் வழங்கி உதவிய அந்தப் பெண்மணி, சிறுவன் கொடுத்த பேனாக்களைக் கூட வாங்காமல் அதை வைத்து வேறு யாராவது மூலம் வருமானம் ஈட்டிக்கொள்ளுமாறு அன்போடு கேட்டுக்கொண்டார். பிரதிபலன் எதிர்பார்க்காமல் செய்யப்படும் இத்தகைய தூய்மையான உதவிதான் மனிதநேயத்தின் மிகச்சிறந்த அடையாளமாகும்.
தான் தாமதமாக வந்ததற்காகத் தன் காரின் ஓட்டுநரிடம் அந்தப் பெண்மணி மன்னிப்புக் கேட்டபோது, அந்த ஓட்டுநர் கூறிய வார்த்தைகள் மிகவும் அர்த்தமுள்ளவை. இப்படிப்பட்ட ஒரு கருணை உள்ளம் கொண்ட மனிதரைத் தன் வாழ்நாளில் நேரில் காணும் வாய்ப்பு கிடைத்ததற்காக அவர் தனக்கே நன்றி தெரிவிப்பதாகக் கூறினார். சுயநலம் நிறைந்த இந்த உலகில், மற்றவர்களின் துயரம் கண்டு உருகும் இத்தகைய அன்பான உள்ளங்களே மனிதநேயம் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கிறது என்பதற்குச் சிறந்த சான்றாகும்.