ஒரு தாய் தனது பையிலிருந்து பணத்தை எடுக்கும்போது, அவளது கண்களிலிருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது. அதற்குப் பின்னணியில் ஒரு பெரும் போராட்டமே இருந்தது. அவளுடைய மகன் “எனக்கு ஐபோன் (iPhone) வேண்டும், அது இருந்தால் மட்டுமே நான் சாப்பிடுவேன்” என்று ஒற்றைக்காலில் நின்று அடம் பிடித்தான். இவ்வளவு விலை உயர்ந்த ஒரு பொருளை வாங்குவது சாதாரண விஷயம் அல்ல என்று அந்தத் தாய் எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும், அவன் தனது பிடிவாதத்திலிருந்து சற்றும் இறங்கி வரவில்லை.
மகனின் மகிழ்ச்சிக்காக எந்தத் துன்பத்தையும் தாங்கும் ஒரு சராசரித் தாயாகவே அவளும் செயல்பட்டாள். தனது அன்றாடக் கூலி வேலையிலிருந்து கிடைத்த சொற்ப வருமானத்தைச் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து வைத்தாள். ஆனாலும் பணம் போதாததால், வேறு வழியின்றி கடன் வாங்கவும் துணிந்தாள். ஒருநாள் அவனை கடைக்கு அழைத்துச் சென்று, அவன் ஆசைப்பட்ட அந்த ஐபோனை வாங்கிக் கொடுத்தாள். அந்தப் போனைப் பார்த்தவுடன் அவன் அளவில்லா மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஆனால், அந்த ஒரு போனுக்குப் பின்னால் தனது தாயின் எத்தனை கால உழைப்பும், தியாகமும் ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை அந்தச் சிறுவனால் உணர முடியவில்லை. உண்மையில், அவன் நினைத்திருந்தால் தனது சொந்த முயற்சியால் அதனை உழைத்துப் பெற்றிருக்கலாம்; ஆனால் அவன் தனது தாயின் கஷ்டத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு எளிய வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தான். தாயின் அன்பு என்றும் உண்மையானது, ஆனால் அந்த அன்பையும் உழைப்பையும் நாம் மதிக்கக் பழக வேண்டும். ஏனென்றால், பிள்ளைகளின் ஒவ்வொரு மகிழ்ச்சிக்கு பின்னாலும் ஒரு தாயின் கண்ணீரும் போராட்டமும் நிச்சயம் கலந்திருக்கும்.