இரண்டு புகைப்படங்களிலும் இருப்பது ஒரே மனிதர்தான் என் தந்தை, 55 வயதான சஞ்சய் குமார். முதலாவது புகைப்படம் அவர் எங்களோடு மகிழ்ச்சியாகச் சிரித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தின் நினைவு; ஆனால், இரண்டாவது புகைப்படம் இந்த வாரம் ஹைதராபாத்தில் உள்ள KIMS மருத்துவமனையின் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் எடுக்கப்பட்டது. அங்கு செயற்கை சுவாசக் கருவிகளின் துணையோடு அவர் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார். எங்கள் குடும்பத்தின் ஒரே தூணாகவும், முகத்தில் எப்போதும் புன்னகையோடும் வலம் வந்த என் தந்தை, இன்று நோயின் பிடியில் சிக்கிப் படுக்கையில் வீழ்ந்திருப்பதை எங்களால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.
மருத்துவர்கள் அவருக்குத் தீவிர சிகிச்சை அளித்து வருகின்றனர்; ஆனால், அதற்குத் தேவையான மருத்துவச் செலவுகள் எங்கள் குடும்பத்தின் நிதிநிலையைக் கடந்து மிக அதிகமாக உள்ளது. இதுவரை எங்களால் முடிந்த அனைத்துச் சேமிப்புகளையும், உறவினர்களின் உதவிகளையும் திரட்டி சிகிச்சையைத் தொடர்ந்து வருகிறோம். இருப்பினும், அவரை முழுமையாகக் குணப்படுத்தி மீண்டும் வீட்டிற்கு அழைத்து வர இன்னும் பெருந்தொகை தேவையாக இருக்கிறது. ஒரு மகனாக என் தந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்றப் போராடும் எனக்கு, இந்தச் செலவுகளைத் தனியாக எதிர்கொள்வது பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.
என் தந்தையின் உயிர்மூச்சைக் காப்பாற்ற உதவுமாறு உங்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் அன்போடு வேண்டுகிறேன். உங்களால் இயன்ற சிறிய நிதி உதவியோ அல்லது இந்த அமைப்பைப் பிறருக்குப் பகிர்வதோ என் தந்தைக்கு மறுவாழ்வு அளிக்கக்கூடும். உங்கள் சிறு கரங்களும், பிரார்த்தனைகளும் மட்டுமே என் தந்தையை மீண்டும் எங்களிடம் மீட்டுத் தரும். தயவுசெய்து என் தந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்ற எங்களுக்கு உதவுங்கள்.